Συνέντευξη με την Μαρινέλα Αυγορίτου, πτυχιούχο βιβλιοθηκονόμο της Οικολογικής Βιβλιοθήκης Αραδίππου: «Για μένα η δύναμη είναι προχωράς ακόμη κι όταν φοβάσαι» (φώτο)

Γράφει η Ειρήνη Αντωνίου

Σε μια εποχή όπου η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί ευθύνη όλων μας, το βιβλίο συνεχίζει να λειτουργεί ως φάρος γνώσης και ευαισθητοποίησης.

Η Οικολογική Βιβλιοθήκη Αραδίππου δεν είναι απλώς ένας χώρος ανάγνωσης, αλλά ένας ζωντανός πυρήνας μάθησης, σκέψης και δράσης για την οικολογία. Μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί, η πτυχιούχος βιβλιοθηκονόμος Μαρινέλα Αυγορίτου μας ξεναγεί στον κόσμο της βιβλιοθήκης, αναδεικνύοντας τη δύναμη της γνώσης και τον ρόλο της στη διαμόρφωση μιας πιο υπεύθυνης και βιώσιμης κοινωνίας.

Πρόσφατα μάλιστα η Οικολογική Βιβλιοθήκη Αραδίππου βραβεύθηκε ως η μοναδική βιβλιοθήκη στη Κύπρο.
Η βράβευση αυτή επιβεβαιώνει τη σημασία του έργου που επιτελεί η βιβλιοθήκη, αλλά και τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην προώθηση της οικολογικής παιδείας και της αειφορίας. Με οδηγό τη γνώση, τη συνεργασία και την ενεργή συμμετοχή της κοινότητας, η Οικολογική Βιβλιοθήκη Αραδίππου αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για το πώς ένας χώρος βιβλίου μπορεί να εμπνεύσει αλλαγή και υπευθυνότητα. Μέσα από τις απαντήσεις της Μαρινέλας Αυγορίτου, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά το έργο και τη φιλοσοφία ενός θεσμού που συνδέει αρμονικά τον πολιτισμό με την προστασία του περιβάλλοντος.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η πτυχιούχος βιβλιοθηκονόμος Μαρινέλα Αυγορίτου μοιράζεται μαζί μας τη φιλοσοφία, το έργο και το όραμα της βιβλιοθήκης, αναδεικνύοντας τη δύναμη της γνώσης στη διαμόρφωση ενός πιο βιώσιμου αύριο.

Κυρία Αυγορίτου μιλήστε μας πως είναι να δουλεύεται σε μια τόσο ξεχωριστή βιβλιοθήκη; Τι ήταν αυτό που σε έκανε να αναθεωρήσεις τις προηγούμενες εντυπώσεις σου για τις σχολικές βιβλιοθήκες μέσα από αυτή την εμπειρία;

“Το να ηγείσαι δεν σημαίνει να έχεις όλες τις απαντήσεις, αλλά να εμπιστεύεσαι τους σωστούς ανθρώπους.

Έτσι το 2022 ειδικές συγκυρίες με έφεραν στην πόρτα του Λυκείου Αραδίππου, όπου κατάφερε το όνομα του σχολείου” Τάσος Μητσόπουλος” να μου ξεκλειδώσει τις εντυπώσεις που είχα για τις σχολικές βιβλιοθήκες.

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο μότο, αν όμως έπρεπε να επιλέξω ένα μήνυμα που με εκφράζει, θα είχε να κάνει με την αυτογνωσία. Να γνωρίζεις ποιος είσαι, σε τι είσαι καλός και σε τι όχι, ώστε να μη χρειάζεται να αντιγράψεις κανένα. Να δημιουργείς το δικό σου στιλ,
ξεκάθαρο, σταθερό και με ουσία.

Όλα αυτά σε βοηθούν να επιλέγεις σωστά τους ανθρώπους γύρω σου, να χτίζεις ομάδες που σε συμπληρώνουν και να αναγνωρίζεις τη δύναμη της συνεργασίας. Άλλωστε, το να ηγείσαι δεν σημαίνει να έχεις όλες τις απαντήσεις, αλλά να εμπιστεύεσαι τους σωστούς ανθρώπους
και τον εαυτό σου.

Ένα αθόρυβο ξεκίνημα μας οδήγησε βήμα – βήμα στην δημιουργία μιας Πράσινης Οικολογικής Βιβλιοθήκης….

Δεν ακολούθησα κάποιο προκαθορισμένο μονοπάτι. Σπούδασα Βιβλιοθηκονομία στην Αθήνα. Τίποτα δηλαδή που να προδίδει πως θα κατέληγα στον κόσμο της τεχνολογίας μέσα από ένα Λύκειο.

Από μικρή, όμως, ενδιαφερόμουν για θέματα ιστορίας και γεωπολιτικής, καθώς με ενθουσίαζε το πώς οι ανθρώπινες συμπεριφορές και οι διαφορετικές κουλτούρες επηρεάζουν αποφάσεις και καθορίζουν πορείες. Όσοι με γνωρίζουν καλά θα έλεγαν πως είμαι αρκετά αντισυμβατική.
Δεν μου αρέσει να δέχομαι τα πράγματα όπως είναι, γιατί πιστεύω πως η πρόοδος γεννιέται από τη στιγμή που αμφισβητείς τον καθιερωμένο τρόπο σκέψης. Αυτή η προσέγγιση, πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο, με συνοδεύει μέχρι σήμερα”.

Και το Λύκειο Αραδίππου πως προέκυψε;

“Η έναρξη της δουλειάς μου ήταν στην βιβλιοθήκη του Δήμου Ελληνικού στην Γλυφάδα, πρακτική στην Βιβλιοθήκη της Βουλής αλλά στην Κύπρο μπήκα κατευθείαν στα βαθιά…

Ξεκίνησα σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον, νέα και αρκετά υποσχόμενη με όνειρα και στόχους το Frederick Institute of Technology ήταν ο παράδεισος μου. . Εκεί έμαθα τα πάντα από τη βάση. Από την εξυπηρέτηση φοιτητών, καθηγητών, προσωπικού, electronic library, event
management, marketing library έτσι πολύ σύντομα πέρασα στο operations και στον σχεδιασμό Βιβλιοθηκών.

Ποιες είναι οι στιγμές που θυμάστε έντονα;

“Από τις στιγμές που ξεχωρίζω είναι οι δύο κινήσεις ΜΑΤ που ανέφερα παραπάνω, οι οποίες ήρθαν σε περιόδους που ήμουν έγκυος, κάτι που για μένα είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Σήμερα έχω ένα γιο και μια κόρη και θεωρώ ότι αυτό ήταν η πιο δυνατή απόδειξη ότι καριέρα
και οικογένεια δεν είναι αντίπαλοι. Μπορούν να συνυπάρξουν και να σε εξελίξουν ως άνθρωπο και επαγγελματία”.

Και ποιο είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα από τη σημερινή σας θέση;

“Το μεγαλύτερό μου επίτευγμα ήρθε το 2022 όταν η σχολικές βιβλιοθήκες μπήκαν για πρώτη φορά στον προσωπικό μου χάρτη, των νέων μου στόχων. Για μένα ήταν κάτι περισσότερο από ένα στοίχημα, ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Ήταν η απόδειξη ότι μια μικρή βιβλιοθήκη , με
όραμα και συνέπεια, μπορεί να αποκτήσει παρουσία. Από εκεί ξεκίνησε μια πορεία που οδήγησε στη διαμόρφωση της βιβλιοθήκης και η Αραδίππου υποδέχθηκε μια ενιαία, λειτουργική και αποδοτική Σχολική Βιβλιοθήκη. Όμως εκείνη η στιγμή είχε κάτι το ξεχωριστό, γιατί
τότε κατάλαβα στην πράξη πως, όταν υπάρχει όραμα και επιμονή, μπορείς να μετατρέπεις τοπικές επιτυχίες σε διεθνείς αποτύπωμα. Φτάνει να ξέρεις να συνεργάζεσαι….”

Σίγουρα, όμως, υπήρξαν και δυσκολίες στη διαδρομή… δεν ήταν όλα εύκολα…

“Οι πιο δύσκολες στιγμές δεν είχαν να κάνουν με κρίσεις ή αποτυχίες, αλλά με την υπέρβαση των προσωπικών μου φόβων. Δεν ένιωθα άνετα να μιλώ δημόσια. Κι όμως, η πορεία μου με έφερε να ταξιδεύω, να παρουσιάζω να εκπροσωπώ την Βιβλιοθήκη μας μπροστά σε πολλούς
ανθρώπους και να στηρίζω σχολικές ομάδες σε πολλές χώρες. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γνώρισα ανθρώπους από όλο τον κόσμο και είδα προοπτικές που δεν θα γνώριζα διαφορετικά. Για μένα η δύναμη είναι η συνέχεια. Να προχωράς, ακόμη κι όταν φοβάσαι.

Οι πηγές της έμπνευσής μου είναι τρεις, οι άνθρωποι της οικογένειας μου, τα παιδιά μου και οι μαθητές μου.

Από τις στιγμές που ξεχωρίζω είναι οι δύο προαγωγές μου, οι οποίες ήρθαν σε περιόδους που ήμουν έγκυος, κάτι που για μένα είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Σήμερα έχω ένα γιο 33 και κόρη 24 ετών, και θεωρώ ότι αυτό ήταν η πιο δυνατή απόδειξη ότι καριέρα και οικογένεια
δεν είναι αντίπαλοι. Όμως εκείνη η στιγμή είχε κάτι το ξεχωριστό, γιατί τότε κατάλαβα στην πράξη πως, όταν υπάρχει όραμα και επιμονή, μπορείς να μετατρέπεις μικρές Σχολικές Βιβλιοθήκες σε επιτυχημένα ζωντανά Κέντρα Πολιτισμού και με δημιουργικούς χώρους για
εφήβους.

Οι ίδιοι το αποζητούν… Όμως ΝΑΙ σίγουρα υπήρχαν δυσκολίες και υπάρχουν…
Αλλά οι πιο δύσκολες στιγμές δεν είχαν να κάνουν με κρίσεις ή αποτυχίες, αλλά με την υπέρβαση των προσωπικών μου φόβων. Δεν ένιωθα άνετα με τα αεροπλάνα ούτε με το να μιλώ δημόσια. Κι όμως, η πορεία μου με έφερε να ταξιδεύω συνεχώς, να εκπροσωπώ την βιβλιοθήκη μας μπροστά σε πολλούς ανθρώπους και να επικοινωνώ με διαφορετικές ομάδες σε πολλές χώρες. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γνώρισα ανθρώπους από όλο τον κόσμο και είδα προοπτικές που δεν θα γνώριζα διαφορετικά. Για μένα η δύναμη είναι η συνέχεια. Να προχωράς, ακόμη κι όταν φοβάσαι.

Είμαι θετικό άτομο και εκ φύσεως αισιόδοξη. Με εμπνέουν οι ικανοί και δημιουργικοί άνθρωποι γύρω μου. Εκείνοι που, ακόμη και στις πιο απαιτητικές στιγμές, βρίσκουν λύσεις και διατηρούν την ενέργεια της ομάδας ζωντανή. Μια τέτοια ομάδα είναι ο Όμιλος Πράσινης
βιβλιοθήκης “Τάσος Μητσόπουλος” , οι νεαροί άνθρωποι που χρειάζονται ένα διέξοδο και η πρόοδος που τρέχει και θα πρέπει να δίνουμε σε αυτά τα παιδιά κίνητρα και δράσεις. Να έχουν Ρόλο και Λόγο.

Η πρόοδος είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από ό,τι δίνει νόημα στη ζωή και στη δημιουργία. Βλέποντας τι συμβαίνει γύρω μας και τι σημαίνει πραγματικά το δύσκολο, προσπαθώ να βάζω τα πάντα σε σωστές διαστάσεις. Παίρνω ένα βήμα πίσω, για να ζυγίσω την κατάσταση
με καθαρό μυαλό και ρεαλισμό. Στο τέλος της ημέρας, ό,τι κι αν συμβεί, ξέρω πως θα έχω κερδίσει κάτι. Μια γνώση, μια εμπειρία, μια νέα οπτική.

Πρέπει να ισορροπούμε ανάμεσα στην τεχνολογική πρόοδο και τη σταθερότητα που απαιτεί η εμπιστοσύνη των μαθητών και μαθητριών μας, αυτή είναι η καθημερινότητά μας. Με συναρπάζει το πώς μπορεί να μεταμορφώνει την καθημερινότητα και να ανοίγει νέους δρόμους στη
σκέψη, στη δημιουργία και να μετατρέπει παραδοσιακές βιβλιοθήκες σε μοντέρνες και φιλικές προς τους νέους

Έχω την τύχη να περιβάλλομαι από νέα παιδιά Με όνειρα, στόχους, προβλήματα, απογοητεύσεις, αλλά και πολλά χαμόγελα, με κέφι ανταποδίδουν μία καλή ευκαιρία, μια καλή κουβέντα, αυτό το “φιλότιμο” τους με εμπνέει, ο τρόπος που σκέφτονται και αντιμετωπίζουν τη
ζωή μου δίνουν πολύ περισσότερα από όσα προσφέρω.

Η αλλαγή αυτή δεν είναι τυχαία. Αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη μεταμόρφωση στο χώρο των Βιβλιοθηκών, στην κουλτούρα μας στις ευκαιρίες και στη νοοτροπία μας ως κοινωνία. Βλέπω όλο και περισσότερα κορίτσια να πιστεύουν στη δύναμή τους, επίσης αγόρια να επενδύουν
στη μάθηση και να αναλαμβάνουν ρόλους ευθύνης, σε επιχειρήσεις που πλέον αναγνωρίζουν ότι η ικανότητα να καθοδηγείς δεν έχει φύλο.

Εκτιμώ βαθιά τη στήριξη που είχα από την διευθυντική ομάδα του λυκείου Αραδίππου, τον Διευθυντή π. Νικόλαο Χριστοδούλου, την Επιτροπή βιβλιοθήκης, τους συναδέλφους, τους γονείς των μαθητών/μαθητριών με τον σύνδεσμο γονέων του Λυκείου μας, και τους φίλους μου.
Είναι κάτι που θεωρώ καθοριστικό στη διαδρομή μου.

Το ότι προχωρούμε μαζί, άνθρωποι και εκπαίδευση, είναι για μένα η πιο ουσιαστική ένδειξη προόδου.

“Τα βιβλία και ο Πολιτισμός έπρεπε να γίνουν για όλους ένα εργαλείο πολιτιστικής ανάπτυξης” για τον λόγο αυτό, απαιτούνται πρόσθετες δεξιότητες πέραν των μέχρι σήμερα καθιερωμένων: προηγμένες ψηφιακές δεξιότητες, κριτική σκέψη και ικανότητα αναγνώρισης των
κινδύνων που απορρέουν από την παραπληροφόρηση και την χειραγώγηση της πληροφορίας.

Αυτά κάνουμε στην βιβλιοθήκη μας και αλλά πολλά….γιατί Πράσινο δεν είναι μόνο χρώμα είναι στάση ζωής. Η Πράσινη Οικολογική βιβλιοθήκη είναι πολλά περισσότερα από ένα χώρο.

Στόχος είναι η καλλιέργεια αναγνωστικών συνηθειών μέσα από τη συνεχή δημιουργία “μονοπατιών” όπου το ένα βιβλίο οδηγεί στο άλλο με τον ίδιο τρόπο που ένα παιδί εξελίσσεται ως αναγνώστης. Στη βιβλιοθήκη μας στηρίζουμε την συμπερίληψη ξένων και Κυπρίων μαθητών».