Θεία του παιδιού με αυτισμό: «Δεν μπορούσε να εξηγήσει τι νιώθει ή πού πονά»
Με αφορμή το σοβαρό τροχαίο ατύχημα που σημειώθηκε το πρωί του Σαββάτου και οδήγησε στη μεταφορά ενός παιδιού με αυτισμό στο νοσοκομείο, η θεία του περιέγραψε την εμπειρία της οικογένειας και έθεσε ερωτήματα για τον τρόπο διαχείρισης του περιστατικού. Οι τοποθετήσεις της έρχονται μετά και την ανακοίνωση του ΟΚΥπΥ, με την ίδια να υποστηρίζει ότι δεν αποτυπώνεται πλήρως η εικόνα που βίωσαν.
Όπως ανέφερε, η οικογένεια δίσταζε αρχικά να τοποθετηθεί δημόσια, ωστόσο ένιωσε την ανάγκη να απαντήσει, καθώς –όπως υποστηρίζει– η επίσημη ανακοίνωση του ΟΚΥπΥ δεν απέδωσε την ουσία των όσων συνέβησαν. «Ήμουν αρκετά διστακτική να μιλήσω, γιατί θεωρώ πως στον τόπο που ζούμε, όσο κι αν φωνάξουμε, σπάνια αλλάζει κάτι ουσιαστικά», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Το περιστατικό σημειώθηκε το πρωί του Σαββάτου, όταν δύο παιδιά ενεπλάκησαν σε τροχαίο. Το ένα από αυτά βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού και πάσχει από συγκεκριμένο σύνδρομο. Τα ασθενοφόρα έσπευσαν άμεσα στο σημείο και παρείχαν τις πρώτες βοήθειες, ωστόσο, σύμφωνα με τη μαρτυρία, το παιδί με αυτισμό βρισκόταν σε κατάσταση πανικού και δεν κατέστη δυνατό να μεταφερθεί με ασθενοφόρο. Τελικά μεταφέρθηκε στο παιδιατρικό τμήμα επειγόντων περιστατικών μαζί με τον πατέρα του.
Η ίδια υπογράμμισε ότι από την πρώτη στιγμή ενημέρωσαν το προσωπικό για την κατάσταση του παιδιού, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μη λεκτικό παιδί, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση ακόμη πιο απαιτητική. «Δεν επικοινωνεί με λόγο, δεν μπορεί να εξηγήσει τι νιώθει ή πού πονά», ανέφερε.
Κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο, η κ. Κλεάνθους περιέγραψε μια εικόνα έλλειψης προτεραιοποίησης και κατανόησης της κατάστασης. Όπως είπε, το παιδί βρέθηκε σε ένα περιβάλλον γεμάτο έντονα ερεθίσματα, χωρίς να του δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής. Σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές, νοσηλευτής επιχείρησε να του χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή μέσω ρινικού σωλήνα, με το παιδί να αντιδρά έντονα, πέφτοντας στο πάτωμα και αδυνατώντας να συνεργαστεί.
«Ζητήσαμε λίγο χρόνο για να ηρεμήσει, αλλά δεν φάνηκε να γίνεται κατανοητό ότι ένα παιδί με αυτισμό χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση», τόνισε, προσθέτοντας ότι τελικά αναγκάστηκαν να το συγκρατήσουν, ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη διάγνωση της κατάστασης του παιδιού, σημειώνοντας ότι αρχικά αναφέρθηκε πως δεν διέτρεχε κίνδυνο, χωρίς –όπως υποστηρίζει– να έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες εξετάσεις, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν τραύματα στο κεφάλι και ασαφής κλινική εικόνα.
Το ζήτημα, ωστόσο, όπως διευκρίνισε, δεν περιορίζεται στον χρόνο αναμονής – που έφτασε περίπου τις πέντε ώρες μέχρι τα πρώτα αποτελέσματα – αλλά αφορά συνολικά τη διαχείριση του περιστατικού. Περιέγραψε ότι μετά τη χορήγηση φαρμάκου, το παιδί αφέθηκε να κοιμάται για αρκετή ώρα, ενώ όταν μεταφέρθηκε για αξονική τομογραφία, είχε ήδη περάσει χρόνος και η επίδραση της αγωγής είχε μειωθεί, με αποτέλεσμα να αντιδρά έντονα.
Η ίδια εκτιμά ότι δεν ακολουθήθηκαν σωστά τα απαραίτητα βήματα, επισημαίνοντας ότι η αυστηρή προσήλωση σε πρωτόκολλα δεν αρκεί όταν δεν λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε περιστατικού. «Κάθε περίπτωση χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ένα παιδί που δεν μπορεί να εκφραστεί», ανέφερε.
Κλείνοντας, στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη εξειδίκευσης του προσωπικού, καταγγέλλοντας έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης για τη διαχείριση παιδιών στο φάσμα του αυτισμού. Όπως είπε, η μόνη στιγμή που η οικογένεια ένιωσε ασφάλεια ήταν όταν παρενέβησαν οι αναισθησιολόγοι, οι οποίοι προσέγγισαν το παιδί με ηρεμία και κατανόηση της κατάστασης.
«Εκείνη ήταν η πρώτη φορά που νιώσαμε ότι το παιδί μας βρίσκεται σε σωστά χέρια», κατέληξε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ουσιαστική επιμόρφωση και προσαρμογή των υπηρεσιών υγείας στις ανάγκες των ατόμων με αυτισμό.
Πηγή: Sigmalive
