“Το άγχος σαν αγχόνη και ο χρόνος που τελειώνει”
Της Κατερίνας Μιχαήλ Κι όμως οι ζωές έχουν εγκλωβιστεί σε ρουτίνες μετρημένες με το λεπτό. Όταν αυτό το λεπτό γίνεται λεπτά τότε πνιγόμαστε..αντιδρούμε και τρέχουμε! Μετά από λίγο πάλι το ίδιο… Κάπως έτσι το παρόν γίνεται παρελθόν και η ζωή κυλάει. Κυλάει φορώντας μια αγχόνη χρόνου που όλο μικραίνει αφού τα περισσότερα κρίνονται στο λεπτό. […]




