Μια νέα φωνή γεννιέται: Η 18χρονη Άντια Ανδρέου κάνει το πρώτο της μεγάλο βήμα προς το όνειρό της (βίντεο – φώτο)

Γράφει η Ειρήνη Αντωνίου

Στα μόλις 18 της χρόνια, η Άντια Ανδρέου κάνει τα πρώτα της σταθερά βήματα στον χώρο της μουσικής, έχοντας ήδη κυκλοφορήσει το νέο της τραγούδι και ετοιμάζοντας το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της ζωής της στην Αθήνα, όπου θα συνεχίσει τις μουσικές της σπουδές.

Τρίδυμη κόρη των γνωστών ραδιοφωνικών παραγωγών της Λάρνακας, του Αντρέα Αντρέου και της Τζωρτζίνας Ποταμίτου, μεγάλωσε μέσα στη μουσική, όμως σήμερα επιλέγει να χαράξει τη δική της πορεία, με όπλα το ταλέντο, την αυθεντικότητα και την προσωπική της έκφραση.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για τα όνειρά της, τη δύναμη των προσωπικών βιωμάτων, τη νέα της μουσική διαδρομή και όλα όσα φιλοδοξεί να κατακτήσει.

Άντια μου, είσαι μόλις 18 ετών και ήδη κρατάς στα χέρια σου το πρώτο σημαντικό κεφάλαιο του μουσικού σου ταξιδιού. Πώς νιώθεις βλέποντας ένα όνειρο που ξεκίνησε από την παιδική σου ηλικία να παίρνει πλέον σάρκα και οστά;

«Ακόμη βρίσκομαι στην αρχή. Όμως, όταν σκέφτομαι τον εαυτό μου πριν από 2-3 χρόνια, μπορώ να πω ότι όλα όσα με ανησυχούσαν σιγά σιγά μπαίνουν στη θέση τους, και γι’ αυτό νιώθω πραγματικά ευγνώμων.

Επιτέλους, όλα παίρνουν τον δρόμο τους.

Από πάντα ήξερα ότι αυτό είναι που θέλω να κάνω και δεν πρόκειται να αφήσω τίποτα να με εμποδίσει».

Το νέο σου τραγούδι αποτελεί ένα μεγάλο βήμα στη μουσική σου διαδρομή. Τι σηματοδοτεί για εσένα αυτή η κυκλοφορία;

«Για μένα αυτή η κυκλοφορία σηματοδοτεί μια καινούργια πλευρά του εαυτού μου, την οποία μόλις πρόσφατα άρχισα να ανακαλύπτω και να αγαπώ. Μέχρι πριν από λίγο καιρό έγραφα αποκλειστικά ξενόγλωσσα τραγούδια και ήταν να φύγω στο εξωτερικό. Ωστόσο, κάποια προσωπικά βιώματα με οδήγησαν να εκφραστώ στην ελληνική γλώσσα, και ήταν πραγματικά απίστευτο να ανακαλύψω πόσο όμορφα και αληθινά μπορείς να εκφραστείς μέσα από αυτή.

Αυτή η κυκλοφορία συμβολίζει για μένα το γεγονός ότι κάθε μεγάλο τέλος μπορεί τελικά να ανοίξει νέες πόρτες και να φέρει εμπειρίες που ποτέ δεν θα φανταζόσουν. Ταυτόχρονα, σηματοδοτεί και μια νέα αρχή στη ζωή μου, αφού πλέον μένω μόνιμα στην Αθήνα και κάνω τα επόμενα βήματά μου, τόσο προσωπικά όσο και καλλιτεχνικά».

Έχεις δηλώσει ότι γράφεις μουσική μέσα από προσωπικά βιώματα. Το νέο τραγούδι είναι μια εξομολόγηση ή αφήνει χώρο στον ακροατή να βρει τη δική του ιστορία;

«Ήμουν πάντα της άποψης ότι η μουσική υπάρχει για να αγγίζει τους ανθρώπους. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως δεν μπορεί να αγγίζει όλους με τον ίδιο τρόπο. Γι’ αυτό προτιμώ να αφήνω τον κάθε ακροατή να επιλέξει μόνος του πώς νιώθει και πώς ερμηνεύει ένα τραγούδι. Εκεί, για μένα, βρίσκεται όλη η μαγεία της μουσικής.

Πολλές φορές συζητάω με φίλους μου για τη δική τους οπτική πάνω σε ένα τραγούδι ή σε έναν στίχο, γιατί μου αρέσει να αναλύω τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας το αντιλαμβάνεται».

Πιστεύεις ότι η ηλικία σου σε βοηθά να βλέπεις τη μουσική πιο αυθεντικά ή νιώθεις ότι χρειάζεται συνεχώς να αποδεικνύεις την αξία σου»;

«Κανένα από τα δύο, θα έλεγα. Δεν πιστεύω ότι έχει σχέση με την ηλικία, ούτε προσπαθώ να αποδείξω την αξία μου σε κανέναν. Είμαι αυτή που είμαι και αυτό είναι αρκετό. Για μένα, το πιο σημαντικό είναι να παραμένεις αυθεντικός και να δουλεύεις με συνέπεια και αγάπη γι’ αυτό που κάνεις. Πιστεύω πως στο τέλος αυτό είναι που κάνει τη διαφορά».

Αν έπρεπε να περιγράψεις την καλλιτεχνική σου ταυτότητα σε κάποιον που σε ακούει για πρώτη φορά, τι θα του έλεγες;

«Θα του έλεγα ότι, μέσα από τη μουσική μου, ίσως ξαναζήσει εμπειρίες που δεν ήταν απαραίτητα ευχάριστες, αλλά αυτή τη φορά με έναν πιο όμορφο και λυτρωτικό τρόπο. Προσπαθώ πάντα να γράφω με ειλικρίνεια, γιατί πιστεύω ότι μόνο έτσι μπορεί ένα τραγούδι να αγγίξει πραγματικά τον κόσμο.

Η μουσική μου συνδυάζει τον συναισθηματικό στίχο με έναν σύγχρονο ήχο και στόχος μου είναι κάθε τραγούδι να δίνει χώρο στον ακροατή να ταυτιστεί, να θυμηθεί, να νιώσει και, ίσως, να θεραπεύσει ένα μικρό κομμάτι του εαυτού του».

Αν έπρεπε να περιγράψεις το τραγούδι με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν και γιατί;

«Νοσταλγικό ΣΙΓΟΥΡΑ, μελαγχολικό, ρομαντικό».

Πώς γεννιέται συνήθως ένα τραγούδι για σένα; Ξεκινά από μια μελωδία, έναν στίχο ή ένα συναίσθημα;

«Για να είμαι ειλικρινής, δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο γεννιέται ένα τραγούδι για μένα. Κάθε φορά η διαδικασία είναι διαφορετική. Συνήθως ξεκινάω από τη μελωδία, παίζοντας πιάνο, κιθάρα ή ακόμα και acapella, και στη συνέχεια έρχονται οι στίχοι.

Στην περίπτωση του «Κάθε Δικό Σου Μονοπάτι», όμως, όλα έγιναν πολύ αυθόρμητα. Ήμουν σε ένα καφέ, άνοιξα το τετράδιό μου και έγραψα το πρώτο κουπλέ. Σχεδόν ταυτόχρονα άρχισε να μου έρχεται και η μελωδία, την οποία σιγοψιθύριζα όσο πιο διακριτικά μπορούσα, γιατί το μαγαζί ήταν γεμάτο κόσμο και δεν ήθελα να ενοχλήσω…

Έβγαλα αμέσως το κινητό μου και την ηχογράφησα πρόχειρα, για να μην την ξεχάσω. Και το πιο όμορφο είναι ότι αυτή η πρώτη, αυθόρμητη μελωδία είναι ουσιαστικά η ίδια που ακούτε σήμερα στο τραγούδι».

 Μεγάλωσες σε μια οικογένεια που ζει και αναπνέει για τα media και το ραδιόφωνο. Αυτό λειτούργησε περισσότερο ως πλεονέκτημα ή ως μεγαλύτερη ευθύνη για εσένα;

 «Σίγουρα λειτούργησε ως πλεονέκτημα, καθώς από τη στιγμή που γεννήθηκα βρισκόμουν συνεχώς σε επαφή με τη μουσική. Ήταν πάντα γύρω μου, είτε στο σπίτι, είτε μέσα σε στούντιο ηχογράφησης, είτε στα backstage συναυλιών. Όλο αυτό με έκανε να τη γνωρίσω από πολύ μικρή ηλικία και να την ερωτευτώ. Από τότε δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο».

 Οι γονείς σου είναι δύο πολύ γνωστά πρόσωπα στην Κύπρο. Υπήρξε στιγμή που ένιωσες την ανάγκη να αποδείξεις ότι θέλεις να ξεχωρίσεις με τη δική σου δουλειά και όχι λόγω του ονόματός σου;

 «Ποτέ δεν ένιωσα ότι το όνομά μου είναι αυτό που με κάνει να ξεχωρίζω. Πιστεύω ότι ο καθένας κρίνεται από τη δουλειά του, την αφοσίωσή του και τον χαρακτήρα του».

 Όταν τους παρουσιάζεις ένα καινούργιο τραγούδι, είναι πρώτα γονείς ή… αυστηροί επαγγελματίες;

«Νομίζω πως είναι και υποστηρικτικοί και αυστηροί, με την καλή έννοια. Δεν θα μου χαϊδέψουν τα αυτιά επειδή είμαι η κόρη τους. Είναι πάντα ειλικρινείς μαζί μου και αυτό με έχει βοηθήσει να εξελίσσομαι».

 Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια; Σε μια μεγάλη συναυλία στην Κύπρο, στην Ελλάδα ή ίσως στο εξωτερικό;

«Ονειρεύομαι να ταξιδεύω με τη μουσική μου, να κάνω συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και να βλέπω ανθρώπους να τραγουδούν τους στίχους μου. Να έχει δημιουργηθεί μια μεγάλη οικογένεια μέσα από τη μουσική, όπου όλοι θα νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου».

Θα ήθελες να συνεργαστείς με κάποιον καταξιωμένο Έλληνα ή Κύπριο καλλιτέχνη;

«Φυσικά. Οι συνεργασίες για μένα δεν βασίζονται μόνο στη μουσική, αλλά και στον άνθρωπο. Θα ήθελα να συνεργάζομαι με καλλιτέχνες που θαυμάζω, που εκτιμώ προσωπικά και με τους οποίους νιώθω ότι μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη και φιλοσοφία για τη μουσική. Τότε πιστεύω ότι μπορεί να δημιουργηθεί κάτι πραγματικά όμορφο.

Έπειτα θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με την Μαρίνα Σπανού».

Αν μπορούσες να μιλήσεις στην Άντια των 10 ετών, τι θα της έλεγες σήμερα;

«Θα της έλεγα να μην ανησυχεί τόσο. Ακόμα και τότε, βαθιά μέσα της, ήξερε τι ήθελε. Όλα έρχονται την κατάλληλη στιγμή και τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Υπάρχει χρόνος για όλα· αρκεί να τον αξιοποιήσεις και να μη σταματήσεις ποτέ να πιστεύεις στον εαυτό σου».

 Τι θα ήθελες να κρατήσει ο κόσμος από εσένα; Τη φωνή σου, τα τραγούδια σου ή τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από αυτά;

«Νομίζω πως όλα αυτά είναι ένα. Η φωνή μου δίνει ζωή στα τραγούδια μου και τα τραγούδια μου λένε την ιστορία του ανθρώπου που κρύβεται πίσω τους. Αν ο κόσμος κρατήσει κάτι από εμένα, θα ήθελα να είναι αυτό το σύνολο».

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Να περιμένουμε περισσότερα τραγούδια, έναν ολοκληρωμένο δίσκο ή ζωντανές εμφανίσεις;

«Δεν θέλω να αποκαλύψω πολλά ακόμα, γιατί όλα είναι σε εξέλιξη. Σίγουρα όμως, έρχεται πολλή μουσική. Ένας δίσκος είναι ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα και τους σημαντικότερους στόχους μου, οπότε εύχομαι να έρθει η στιγμή να τον παρουσιάσω και μέσα από ζωντανές εμφανίσεις».

 Αν μπορούσες να αφήσεις ένα μήνυμα στους νέους της ηλικίας σου που κυνηγούν τα όνειρά τους, ποιο θα ήταν;

«Να κυνηγάς τα όνειρά σου, να ακούς το ένστικτό σου και να μη σταματήσεις ποτέ να πιστεύεις σε αυτά. Όσο χρόνο κι αν πάρει, αν συνεχίσεις να δουλεύεις γι’ αυτά, θα έρθει η στιγμή που θα τα καταφέρεις».

 Και τέλος, ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο της Άντιας Ανδρέου, όχι μόνο ως τραγουδίστριας αλλά και ως ανθρώπου;

«Θέλω να μείνω ένας καλός άνθρωπος και να συνεχίσω να βάζω όλη την αγάπη και τον ρομαντισμό που έχω μέσα μου στη μουσική μου. Αν τα τραγούδια μου μπορέσουν να κάνουν έστω και έναν άνθρωπο να νιώσει λιγότερο μόνος ή να του δώσουν λίγη ελπίδα, τότε θα νιώθω πως έχω πετύχει κάτι πραγματικά σημαντικό».

Κλείνοντας, δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στην Άντια Ανδρέου να συνεχίσει να κυνηγά τα όνειρά της με το ίδιο πάθος, την ίδια αυθεντικότητα και την ίδια αγάπη για τη μουσική.

Καλή αρχή στις σπουδές της στην Αθήνα και κάθε επιτυχία στο όμορφο μουσικό ταξίδι που μόλις ξεκινά.

Στα 18 της χρόνια, κρατά στα χέρια της το πρώτο κεφάλαιο ενός μεγάλου ονείρου. Της ευχόμαστε η μουσική να συνεχίσει να είναι ο πιο όμορφος δρόμος της, οι σπουδές της στην Αθήνα να της ανοίξουν νέους ορίζοντες και κάθε της βήμα να τη φέρνει πιο κοντά σε όλα όσα ονειρεύεται.

Καλή αρχή και καλή επιτυχία Άντια μου !!!