Σε μια εποχή που η ελευθερία έγινε ένα με το ¨κάνε περισσότερα” η μαγεία βείσκεται στο να βρίσκεις τον χώρο και το χρόνο να ηρεμάς
Γράφει η Κατερίνα Μιχαήλ
Η βία μόνο βία ονομάζεται! Είτε ψυχολογική, συναισθηματική, σωματική ή/και σεξουαλική ειναι μόνο βία. Και υπάρχει πίσω από κλειστές πόρτες στην καθημερινή ζωή. Τα τελευταία 20 χρόνια που ασχολούμαι με θέματα βίας στην οικογένεια εντοπίζω κάτι ουσιώδες:
Υπάρχει σοβαρό θέμα από τη μια για το το τι ο καθένας θεωρεί βία! Προερχομαστε από κοινωνίες που η ανοχή και η μυστικότητα βρισκόταν στις σημαντικές μας πεποιθήσεις! Ψυχικά τραύματά απο γενιά σε γενιά με γυναίκες που ήταν αρκετό να παντρευτούν και όχι να οριοθετούνται στις σχέσεις!
Με γυναίκες που επίτευγμα θα ηταν να τις επέλεγε κάποιος και όχι να τις προστάτευε ή να τις εκανε να νιώθουν μοναδικές!
Αν ο άντρας απιστούσε ήταν σιγά το πράγμα ολοι το κάνουν…δικαιούνται! Κανένας δεν στρεφοταν στο πως μια,γυναίκα βιωνει την απιστία!
Αν ο άντρας την μείωνε ή την απαξιώνε…ήταν σιγά το πράγμα αρκεί ο άντρας να,δείχνει δυνατός!
Αν ο άντρας την χτυπούσε…ήταν οκ δεν την τσάκισε και στο ξύλο με ένα χαστούκι!
Αυτά και άλλα τόσα πέρασαν από γενιά σε γενιά. Οι γυναίκες να αμφισβητουν ή να μην ξέρουν τι αξίζουν! Γιαυτό ας μην περιμένουνε τα χειρότερα για να πούμε γιατί δεν έφυγε;
Ας σταθούμε στο πως συνδεόμαστε τελικά στις σχέσεις! Πως συντηρούμε σχέσεις από τα σπάργανα τους.
Ας μην στεκόμαστε στις λεπτομέρειες…αν ηταν ενα πυροβολισμός ή δυο! Αλλά στην ουσία. Αυτό που βλέπουμε είναι μόνο ή κορυφή του παγόβουνου και όσο μένουμε εκεί θα,μετρούμε μόνο θυματα.
Κατερίνα Μιχαήλ
Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια
Οικογενειακή Σύμβουλος
Θεραπεύτρια Ζευγαριών
Σύμβουλος Γονέων
