Οι πύργοι της Λεμεσού που είναι διάσπαρτοι σε όλο σχεδόν το παραλιακό μέτωπο της πόλης υπήρξαν πάντοτε η αιτία να διατυπώνονται είτε ειρωνικά σχόλια για την αλαζονεία του πλούτου σε μια μικρή ημικατεχόμενη νησιωτική χώρα, είτε σοβαρές μελέτες και απόψεις σχετικά με τις αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, τη φυσιογνωμία της πόλης, στην αλυσιδωτή αύξηση των τιμών των ακινήτων, την ακρίβεια της καθημερινής ζωής κτλ.
Το φαινόμενο αυτό χαρακτηριζόταν από πολλούς τοπικούς άρχοντες της Λάρνακας ως παράδειγμα προς αποφυγήν ενώ ταυτόχρονα παρείχαν τη διαβεβαίωση προς τους πολίτες ότι η ανάπτυξη θα πρέπει πάντοτε να έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και να προστατεύει το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, έχοντας κυρίως υπόψη τους τα αρνητικά αποτελέσματα της ανισόρροπης οικοδομικής ανάπτυξης πάνω στην καθημερινότητα των κατοίκων της ευρύτερης Λεμεσού.
Προσωπικά θυμάμαι πως είχα σημειώσει με ιδιαίτερη ικανοποίηση μια δημόσια δήλωση του Δημάρχου Λάρνακας Ανδρέα Βύρα ότι « η Λάρνακα δεν θα μετατραπεί σε …Λεμεσό»
Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα είναι τουλάχιστον άξιον απορίας γιατί ο ΕΟΑΛ προχώρησε στην έκδοση πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση δύο πύργων κοντά στο πρώην διυλιστήριο 84 μέτρων ο καθένας – 20 ορόφων – και ενός κτηρίου 27 μέτρων – 6 ορόφων, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας Φιλελεύθερος στις 22/10/26. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα η δεύτερη φάση αναμένεται να ξεκινήσει το 2030 και αυτή θα περιλαμβάνει τους υπόλοιπους 4 πύργους που θα είναι 17 και 16 ορόφων. Επιπρόσθετα ένας άλλος πύργος 19 ορόφων έχει ήδη αρχίσει και αναμένεται να ολοκληρωθεί σύντομα.
Ουδείς αμφισβητεί την αρμοδιότητα του ΕΟΑΛ αφού σύμφωνα με τον Πρόεδρό του κ. Άγγελο Χατζηχαραλάμπους, «τα τεμάχια εμπίπτουν στον Κεντρικό Πολυλειτουργικό Πυρήνα του Σχεδίου Περιοχής Πρώην Διυλιστηρίων, σύμφωνα με την πρόνοια 17.3 του τροποποιητικού εγκεκριμένου σχεδίου του 2023 που προβλέπει μέγιστο ύψος κτηρίου μέχρι τα 90 μέτρα».
Αυτό όμως που θα πρέπει να μας προβληματίσει είναι το ερώτημα αν οι Αρχές της Τοπικής αυτοδιοίκησης πρωταρχικά αλλά και όλες οι άλλες αρμόδιες αρχές της Πολιτείας σχεδιάζουν το μέλλον των πόλεων και χαράζουν το αύριο των πολιτών και της κοινωνίας με αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση οργανωμένων συμφερόντων συμπεριλαμβανομένων και αλλοδαπών συμφερόντων και συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων εις βάρος των απλών πολιτών που αγωνίζονται με νύχια και με δόντια για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να καταθέσω το απόσπασμα από την έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας που δημοσιεύτηκε στην ίδια εφημερίδα και την ίδια ημέρα σύμφωνα με το οποίο «… δόθηκαν κατά παρέκκλιση πολεοδομικές άδειες για έγκριση 20 κατοικιών εκτός οικιστικής ζώνης στην Επαρχία Λεμεσού στις 8/2/2023 μεταξύ των δύο γύρων των Προεδρικών Εκλογών!» Οι κατοικίες ανεγέρθηκαν χωρίς τις απαιτούμενες άδειες και στη συνέχεια πωλήθηκαν σε αλλοδαπούς.
Η αναφορά αυτή παραπέμπει και στο κρίσιμο ερώτημα που αφορά και την περίπτωση της Λάρνακας. Και ερωτώ ευθέως:
Από ποιους ανεγείρονται οι περιώνυμοι πύργοι στην πόλη μας και για ποιούς προορίζονται; Πόσες και ποιες από τις αναπτύξεις αυτές γίνονται από Εταιρείες ξένων συμφερόντων -φανερά ή συγκεκαλυμμένα- και σε ποιους προορίζονται να πωληθούν τα πανάκριβα υπό ανέγερση διαμερίσματα και επιχειρήσεις πολυτελείας όπως διαφημίζονται; Τι λένε οι Βουλευτές μας που με καθυστέρηση δεκαετιών αποφάσισαν επιτέλους τον Οκτώβριο του 2026 να βάλουν φραγμούς στις ανεξέλεγκτες πωλήσεις ακίνητων περιουσιών σε ξένους που συντελούνται από τις αρχές του παρόντος αιώνα;
Ουδόλως συμμερίζομαι την άποψη ότι τα ψηλά κτίρια – πύργοι συμβάλλουν καθοριστικά και από μόνα τους στην ανάπτυξη μιας πόλης όπως διακηρύττουν μερικοί .
Αντίθετα , έχω την άποψη ότι τα ψηλά κτίρια – πύργοι, αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία μιας νησιώτικης χώρας , όπως είναι η Κύπρος, και αποτελούν ένα ξενόφερτο μιμητισμό από άλλες χώρες που είναι γεωγραφικά μεγαθήρια σε σχέση με το ημικατεχόμενο νησί μας .
Πέραν από την αλλαγή της φυσιογνωμίας μιας πόλης, πιστεύω πως τα ψηλά κτίρια συμβάλλουν στην αύξηση των θορύβων και της αστυφιλίας από τη συσσώρευση πληθυσμού σε κάποιο μικρό χώρο, όπως είναι οι πόλεις της Κύπρου, επιτείνουν τα κυκλοφοριακά προβλήματα και επιδρούν ανασταλτικά στην ηρεμία, τη ξεγνοιασιά και τη γαλήνη των δημοτών με συνεπακόλουθο την αναστάτωση της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής των κατοίκων .
Θεωρώ χρήσιμο να καταθέσω το πιο κάτω δημοσιογραφικό απόσπασμα :«Βέτο στην αύξηση του συντελεστή δόμησης στην υπό διαμόρφωση νέα οικιστική περιοχή των Πολεμιδιών θέτει ο δήμαρχος Άντρος Θεοδώρου , ξεκαθαρίζοντας ότι ο δήμος θα στηρίξει την επέκταση της οικιστικής ζώνης, αλλά όχι την ανάπτυξη πολυώροφων οικοδομών που, όπως αναφέρει, θα μπορούσαν να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της περιοχής»
Στην περίπτωση της Κύπρου ειδικότερα, με ένα πληθυσμό υπό δημογραφική συρρίκνωση και με περιορισμένο διαθέσιμο εργατικό δυναμικό, οι αναπτύξεις τέτοιου είδους θα επιτείνουν ακόμα περισσότερο την εγκατάσταση, διακίνηση και δραστηριοποίηση ξένου εργατικού δυναμικού και την εισροή και εγκατάσταση αλλοδαπών πληθυσμών με καταλυτικές επιπτώσεις στη δημογραφία και τη φυσιογνωμία της Κυπριακής Κοινωνίας και στην προκειμένη περίπτωση της Λαρνακιώτικης κοινωνίας που προς το παρόν παραμένει αμέτοχη και απαθής.
Ήδη τα σημάδια της δημογραφικής αλλοίωσης είναι ολοφάνερα σε όλα τα μήκη και πλάτη των ελεύθερων περιοχών της χώρας μας και ο κίνδυνος να καταστούμε μειοψηφία στην ίδια την Πατρίδα μας είναι εξόφθαλμα ορατός.
Συνεπώς , κατά την άποψη μου ,δεν αντέχει στη λογική ο ισχυρισμός ότι οι αναπτύξεις αυτές θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας για το ντόπιο (ανύπαρκτο) εργατικό δυναμικό αλλά μόνο για αλλοδαπούς αφού η ανεργία μας προβλέπεται να συνεχίσει στα ίδια χαμηλά επίπεδα γύρω στο 3%.
Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται δυστυχώς η βουλιμία μας στο κυνήγι του εύκολου χρήματος υπό το πρόσχημα της δήθεν ανάπτυξης και θυσιάζουμε τα πάντα στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους.
Το πάθημα των πύργων της Λεμεσού με τα χρυσά διαβατήρια, στη σκοπιμότητα των οποίων θυσιάστηκαν αρχές, αξίες και στοιχειώδεις κανόνες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι μόνο δεν μας έχει συνετίσει, αλλά, αντίθετα, μας οδήγησε σε άλλους παράλληλους δρόμους που είναι ο μιμητισμός και η ασέλγεια προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο.
Οι ηγέτες δεν ποδηγετούνται από τους ανθρώπους και τα συμφέροντα.
Αντίθετα ; Xαράζουν δρόμους και καθοδηγούν προς το ορθόν ,το πρέπον
και το κοινωνικά χρήσιμον και ωφέλιμον.
Και κατά που γράφει ο Αριστοτέλης « Η πολιτική φροντίζει να καθιστά χρηστούς πολίτες, αγαθούς και καλούς για να πραγματοποιούν καλά έργα».
Ανδρέας Μορφίτης
Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας
Πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής Κύπρου
ΥΓ Οι απόψεις και οι κριτικές μου στο παρόν άρθρο δεν αναιρούν σε καμιά περίπτωση την εκτίμηση μου για τα εξαιρετικά και θαυμάσια έργα που υλοποιούνται στην πόλη της Λάρνακας και την έχουν καταστήσει ένας πραγματικά αστικό στολίδι. Έτερον Εκάτερον !
