Στο στόχαστρο τουρκικών ΜΜΕ ο Χριστοδουλίδης και οι κυπριακές πρωτοβουλίες
Η βασική γραμμή από τα σημερινά δημοσιεύματα για την Κύπρο είναι ότι η Άγκυρα εμφανίζεται πολιτικά ενισχυμένη στο Κυπριακό, ενώ η Λευκωσία παρουσιάζεται ως διπλωματικά αποδυναμωμένη.
Η μεταχείριση Χριστοδουλίδη στην Αττάλεια προβάλλεται ως μήνυμα μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ οι πρωτοβουλίες στο Ευρωκοινοβούλιο αντιμετωπίζονται ως προσπάθεια άσκησης πίεσης στην Τουρκία μέσω του 1974.
Παράλληλα, ορισμένοι αρθρογράφοι επιχειρούν να μεταφέρουν τη συζήτηση από την επανένωση της Κύπρου στη διεθνή αναγνώριση δύο κρατών, συνδέοντας μάλιστα το νησί με τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τον στρατηγικό άξονα Κύπρος–Ρόδος–Κρήτη.
«Γιορτή στον βορρά, κατάθλιψη στον νότο»
Με αυτόν τον χαρακτηριστικό τίτλο, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σαμπάχ παρουσιάζει την επέτειο ανακήρυξης του ψευδοκράτους ως ένδειξη πολιτικής αυτοπεποίθησης των Τουρκοκυπρίων, σε αντιδιαστολή με τη δυσαρέσκεια που, όπως υποστηρίζει, επικρατεί στην ελληνοκυπριακή πλευρά.
Παράλληλα, προβάλλει τη διαβεβαίωση του Τζεβντέτ Γιλμάζ για τη στήριξη της Τουρκίας και την επιμονή του Τουφάν Έρχιουρμαν στην πολιτική ισότητα.
Στο ίδιο θέμα, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Χαμπέρ 7 υποστηρίζει ότι η διαφοροποίηση του Ερντογάν απέναντι στον Χριστοδουλίδη ήταν σκόπιμη και δεν περιορίστηκε στην απουσία προσωπικής υποδοχής. Προχωρεί μάλιστα στον ισχυρισμό ότι ο Κύπριος πρόεδρος αποκλείστηκε αρχικά από τις προσωπικές προσκλήσεις του Ερντογάν και ότι, έπειτα από αίτημα της Λευκωσίας, έλαβε απλή ηλεκτρονική πρόσκληση από τουρκική υπηρεσία. Ο Τούρκος αρθρογράφος Νιχάτ Νασίρ ερμηνεύει αυτή τη μεταχείριση ως συνειδητή υποβάθμιση του Κυπρίου προέδρου.
Στο στόχαστρο του φιλοκυβερνητικού καναλιού Α Χαμπέρ μπαίνουν οι 19 προτάσεις Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό. Το μέσο επιλέγει τον τίτλο «Ο Χριστοδουλίδης ξεπέρασε τα όρια!», παρουσιάζοντας ως προκλητικές τις προτάσεις για επιστροφή των Βαρωσίων, λειτουργία του λιμανιού της Αμμοχώστου υπό την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και διάλογο μεταξύ Εθνικής Φρουράς και τουρκικών στρατιωτικών αρχών. Η κριτική του επικεντρώνεται στο ότι η Λευκωσία επαναφέρει ζητήματα που η τουρκική πλευρά αντιμετωπίζει ως αμφισβήτηση των θέσεών της.
«Θρασύτατη πρωτοβουλία» στο Ευρωκοινοβούλιο
Ιδιαίτερα επικριτική απέναντι στις κυπριακές πρωτοβουλίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εμφανίζεται η Μιλιέτ, με την Γκιουλντενέρ Σονουμούτ να χαρακτηρίζει «θρασύτατη πρωτοβουλία κατά της Τουρκίας» το συνέδριο που οργανώνει ο Κώστας Μαυρίδης στις 2 Δεκεμβρίου για τον εποικισμό και τον σφετερισμό περιουσιών στην Κύπρο.
Η Σονουμούτ υποστηρίζει ότι η τουρκική αντιπροσωπεία στην ΕΕ παρενέβη για να περιορίσει τον θεσμικό χαρακτήρα της εκδήλωσης. Εκφράζει επίσης την ανησυχία ότι τέτοιες πρωτοβουλίες, όπως και το ψήφισμα για τη σεξουαλική βία κατά Κυπρίων γυναικών το 1974, με εισηγήτρια την Ελεονώρα Μελέτη, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τις εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία, τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και την τελωνειακή ένωση.
Ακόμη πιο επιθετική είναι η προσέγγιση του Αϊντίν Χασάν σε δεύτερο δημοσίευμα της Μιλιέτ, με τίτλο «Οι κληρονόμοι μιας αιματηρής ιστορίας ψάχνουν ένοχο – Έτσι δεν σβήνει η κηλίδα». Ο Τούρκος αρθρογράφος επιχειρεί να αντικρούσει τις καταγγελίες για τις τουρκικές ενέργειες του 1974, αντιπαραθέτοντας τη βία που αποδίδει στην ΕΟΚΑ και στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Η επιχειρηματολογία του επιδιώκει να μεταφέρει το βάρος της ιστορικής ευθύνης από την Τουρκία στους Ελληνοκυπρίους.
Την ίδια γραμμή υιοθετεί η αντιπολιτευόμενη ιστοσελίδα Οντά TV, με τον τίτλο «Σκότωσαν 1.672 Τούρκους… Η συκοφαντία του ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη περί τουρκικών εγκλημάτων».
Η Κύπρος ως «γραμμή επιβίωσης» της Τουρκίας
Σαφή γεωπολιτική διάσταση δίνει στο Κυπριακό ο αρθρογράφος Ραχίμ Ερ στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα Τουρκιγιέ, χαρακτηρίζοντας τον άξονα Κύπρος–Ρόδος–Κρήτη «γραμμή επιβίωσης» της Τουρκίας στη «Γαλάζια Πατρίδα». Ο αρθρογράφος θεωρεί ότι η ασφάλεια και η γεωπολιτική ισχύς της Τουρκίας εξαρτώνται από τη δυνατότητά της να διατηρεί ισχυρή παρουσία σε αυτή τη θαλάσσια ζώνη.
Προχωρεί μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, ζητώντας να εγκαταλειφθεί η ονομασία «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» και να αντικατασταθεί από την «Τουρκική Δημοκρατία της Κύπρου», με παράλληλη εκστρατεία διεθνούς αναγνώρισης.
Στην ίδια κατεύθυνση, ο Γιασάρ Χατζισαλίχογλου στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα Ακσάμ αποδίδει στην ελληνοκυπριακή πλευρά και στην Ελλάδα την αποτυχία της δικοινοτικής συνεργασίας. Χαρακτηρίζει την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ αντίθετη προς τις συμφωνίες εγγυήσεων και υποστηρίζει ότι η αυξανόμενη ενεργειακή σημασία της Ανατολικής Μεσογείου ενισχύει τη στρατηγική αξία του νησιού. Προκρίνει επίσης τα δύο κράτη και τη μετονομασία του ψευδοκράτους.
Τη νομική υπεράσπιση της τουρκικής επέμβασης του 1974 επαναφέρει ο Χουλουσί Ακάρ, σύμφωνα με την Ακσάμ. Απαντώντας στον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως δύναμης κατοχής από Έλληνες κοινοβουλευτικούς, επικαλείται απόφαση του Εφετείου Αθηνών του 1979, την οποία ερμηνεύει ως δικαίωση της επέμβασης βάσει των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου. Η ερμηνεία αυτή αποδίδεται στον Ακάρ και δεν συνιστά διαπιστωμένη γενική νομική αναγνώριση της τουρκικής επέμβασης.
Καταγγελίες για «κρατικά υποκινούμενο μίσος»
Με ακραία φρασεολογία, η εθνικιστική εφημερίδα Γενί Ακίτ κατηγορεί την ελληνοκυπριακή πλευρά ότι καλλιεργεί συστηματικά εχθρότητα απέναντι στους Τουρκοκυπρίους. Συνδέει τις διαδηλώσεις κατά της ανακήρυξης του ψευδοκράτους με το κυπριακό υπουργείο Παιδείας, την Εκκλησία, την Ελλάδα και το ΕΛΑΜ, υιοθετώντας τον χαρακτηρισμό «κρατικά υποκινούμενο μίσος». Ο ισχυρισμός περί οργανωμένης κρατικής υποκίνησης δεν τεκμηριώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Η εφημερίδα προβάλλει επίσης τις αντιδράσεις του Ζιγιά Οζτουρκλέρ, ο οποίος υπερασπίζεται την παρουσία του τουρκικού στρατού, και του Ζορλού Τορέ, που επαναλαμβάνει ότι η λύση δύο κρατών είναι η μόνη αποδεκτή προοπτική.
Σε διαφορετικό δημοσίευμα, η Γενί Ακίτ προβάλλει τις καταγγελίες για απειλές κατά του αντιδημάρχου Λυμπιών Παντελή Ξυνιστέρη, λόγω της υποστήριξής του στο άνοιγμα του οδοφράγματος Λυμπιών–Λουρουτζίνας. Ο τίτλος: «Δέχθηκε απειλές θανάτου επειδή δεν αντιτάχθηκε στη συμφωνία με τους Τουρκοκυπρίους».
«Αχαριστία» απέναντι στον Ντενκτάς
Κριτική αυτή τη φορά στο εσωτερικό της τουρκοκυπριακής πολιτικής σκηνής ασκεί ο Σαϊγκί Οζτούρκ στην αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Σοζτζού, με τίτλο «Η αχαριστία απέναντι στον Ραούφ Ντενκτάς».
Ο αρθρογράφος καταγγέλλει την αντίφαση ανάμεσα στις επετειακές εκδηλώσεις προς τιμήν του ιδρυτή του ψευδοκράτους και στην εγκατάλειψη του μουσείου που δημιουργήθηκε στη μνήμη του. Φιλοξενεί επίσης την κριτική του Σερντάρ Ντενκτάς, ο οποίος κατηγορεί δύο πολιτικά κόμματα ότι εκμεταλλεύονται εκλογικά το όνομα του πατέρα του, χωρίς να φροντίζουν την ιστορική του κληρονομιά.
Το Α Χαμπέρ δίνει έμφαση στην επίσημη υποδοχή του Ταχσίν Ερτουγρούλογλου στο Ισλαμαμπάντ, προβάλλοντας το πρωτόκολλο της επίσκεψης. Δεν προκύπτει, ωστόσο, πρόσθετος πολιτικός σχολιασμός από το διαθέσιμο βίντεο.
Στην Τζουμχουριέτ, ο Οζντεμίρ Ιντζέ επαναφέρει παλαιότερη θέση του υπέρ της αναγνώρισης του ψευδοκράτους από τις αραβικές χώρες, ενώ στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται θετικά σε Έλληνες που εκτιμά.
Τέλος, ο Μεχμέτ Σεκιέρ στη Γενί Σαφάκ αναφέρει την Κυπριακή Δημοκρατία μεταξύ των περιοχών που θα μπορούσαν να πληγούν από ενδεχόμενη πυρηνική κλιμάκωση.
Αθλητική και διπλωματική αναγνώριση
Στην προσπάθεια περιορισμού της διεθνούς απομόνωσης των Κατεχομένων εστιάζει άλλο ρεπορτάζ της Μιλιέτ. Με τίτλο «Η βόρεια Κύπρος μπορεί να σπάσει τον αθλητικό αποκλεισμό με αδελφοποιήσεις ομάδων», παρουσιάζει τη συνεργασία τουρκοκυπριακών συλλόγων με τουρκικές ομάδες ως εναλλακτική οδό υπέρβασης των αθλητικών περιορισμών. Πρόκειται για προοπτική που προβάλλεται από τους συνομιλητές του και όχι για ήδη επιτευχθείσα άρση του αποκλεισμού.







