Απορρίφθηκε η αίτηση 64χρονου Ιρανού για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, καθώς η κράτησή του θεωρήθηκε νόμιμη
Απορρίφθηκε από το Δικαστήριο η αίτηση 64χρονου υπηκόου Ιράν για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί παράνομη η συνέχιση της κράτησής του, λόγω υπέρβασης του νόμιμου χρονικού ορίου.
Ο αιτητής βρίσκεται υπό κράτηση από τις 11 Μαΐου 2026, όταν συνελήφθη στη Λεμεσό, αφού εντοπίστηκε τυχαία από περίπολο της Αστυνομίας να κινείται πεζός. Αρχικά συνελήφθη για εξακρίβωση των στοιχείων του, ενώ στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι παρέμενε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο 64χρονος είχε υποβάλει αίτηση για διεθνή προστασία στις 10 Φεβρουαρίου 2005, η οποία απορρίφθηκε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Ακολούθως, προσέφυγε στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, η οποία απέρριψε την προσφυγή του στις 3 Σεπτεμβρίου 2007.
Τον Ιανουάριο του 2008 οι αρμόδιες υπηρεσίες τον κάλεσαν να αναχωρήσει άμεσα από την Κύπρο, ωστόσο δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους τα στοιχεία του καταχωρίστηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων, καθώς παρέμενε στη Δημοκρατία με άγνωστη διεύθυνση. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, ο αιτητής παρέμεινε παράνομα στην Κύπρο για περίπου 18 χρόνια, μέχρι τον εντοπισμό και τη σύλληψή του τον περασμένο Μάιο.
Μετά τη σύλληψή του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης, με τις αρμόδιες Αρχές να επικαλούνται, μεταξύ άλλων, κίνδυνο διαφυγής, καθώς και την άρνησή του να συνεργαστεί για τον επαναπατρισμό του.
Το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο η διάρκεια της κράτησης είχε καταστεί αδικαιολόγητα παρατεταμένη, επισημαίνοντας ότι η κράτηση αλλοδαπού για σκοπούς απέλασης πρέπει να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και να διατηρείται μόνο εφόσον οι διαδικασίες απομάκρυνσης προωθούνται με τη δέουσα επιμέλεια.
Στην απόφαση καταγράφεται ότι η νομοθεσία προβλέπει επανεξέταση των διαταγμάτων κράτησης ανά δύο μήνες, ενώ η αρχική διάρκεια κράτησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι μήνες. Προβλέπεται, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δυνατότητα παράτασης για επιπρόσθετο χρονικό διάστημα μέχρι και 12 μήνες.
Στην προκειμένη περίπτωση, διαπιστώθηκε ότι η κράτηση του 64χρονου επανεξετάστηκε στις 24 Ιουλίου και στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, δηλαδή εντός των χρονικών πλαισίων που προβλέπει η νομοθεσία. Στις σχετικές αξιολογήσεις καταγράφηκαν οι λόγοι για τους οποίους κρίθηκε αναγκαία η συνέχιση της κράτησής του, με βασικό στοιχείο τον κίνδυνο διαφυγής.
Παράλληλα, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι ο αιτητής δεν διαθέτει ταξιδιωτικά έγγραφα και δεν συνεργάζεται με τις Αρχές για τον επαναπατρισμό του. Όπως αναφέρεται, οι αρμόδιες υπηρεσίες καταβάλλουν προσπάθειες τόσο για να τον πείσουν να αναχωρήσει όσο και για την εξασφάλιση των απαραίτητων ταξιδιωτικών εγγράφων από τις αρμόδιες αρχές.
Ο 64χρονος είχε επίσης προβάλει τον ισχυρισμό ότι η απέλασή του στο Ιράν είναι αδύνατη λόγω της πολεμικής σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, το Δικαστήριο έκρινε ότι από το υλικό που παρουσιάστηκε δεν προέκυψε πως εξακολουθεί να επικρατεί στη χώρα έκρυθμη κατάσταση ή συνθήκες πολέμου, ούτε ότι υπάρχει απαγόρευση πτήσεων προς το Ιράν.
Αναφορικά με την επίκληση της αρχής της μη επαναπροώθησης, το Δικαστήριο σημείωσε ότι καμία αρμόδια Αρχή ή Δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί ότι ο αιτητής προστατεύεται από την απέλαση στη χώρα καταγωγής του. Οι ισχυρισμοί του περί κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής είχαν εξεταστεί και απορριφθεί τόσο από την Υπηρεσία Ασύλου όσο και από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, ενώ δεν είχε υποβληθεί μεταγενέστερη αίτηση για διεθνή προστασία.
Καταλήγοντας, το Δικαστήριο έκρινε ότι, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει δεν είναι τέτοιο που να καταδεικνύει εγκατάλειψη του σκοπού της κράτησης ή έλλειψη δέουσας επιμέλειας από πλευράς των αρμόδιων Αρχών.
Ως εκ τούτου, έκρινε ότι η κράτηση του αιτητή εξακολουθεί να είναι νόμιμη για σκοπούς απομάκρυνσής του από την Κυπριακή Δημοκρατία και απέρριψε την αίτηση για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus, χωρίς την επιδίκαση εξόδων.
