Για μήνες έθετα με επιμονή ένα ζήτημα που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους. Το δυσβάσταχτο κόστος φοίτησης στα βρετανικά πανεπιστήμια. Σήμερα, φαίνεται ότι ο δρόμος για την αντιμετώπισή του αρχίζει να ανοίγει. Και αυτό δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε αποτέλεσμα συγκυρίας.

Οι συνεχείς επαφές που είχαμε ως Επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τη βρετανική πλευρά φαίνεται να αποδίδουν καρπούς. Ως Εισηγητής της Έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα ανοιχτά ζητήματα που αφορούν τους Ευρωπαίους πολίτες στη Βρετανία αλλά και τους Βρετανούς που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι συζητήσεις μας όλο το προηγούμενο διάστημα με τον Υπουργό Παιδείας του Ηνωμένου Βασιλείου, βουλευτές, πανεπιστημιακούς και μέλη της Βουλής των Λόρδων έφεραν το ζήτημα στο επίκεντρο των εξελίξεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Λονδίνου.

Δεν μείναμε στις διαπιστώσεις. Αναλάβαμε πρωτοβουλίες, μεταβήκαμε στο Λονδίνο και θέσαμε ξεκάθαρα ενώπιον των συνομιλητών μας την ανάγκη να τερματιστεί η άνιση μεταχείριση των Ευρωπαίων φοιτητών. Η θέση μας ήταν και παραμένει σαφής. Η παιδεία δεν μπορεί να είναι προνόμιο για λίγους, ούτε η καταγωγή ενός νέου να καθορίζει εάν θα έχει πρόσβαση στις σπουδές που επιθυμεί.

Η είδηση ότι η βρετανική κυβέρνηση έχει πλέον επεξεργαστεί σχέδιο για εξίσωση των διδάκτρων των Ευρωπαίων φοιτητών με εκείνα των Βρετανών αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη. Μιλάμε για δίδακτρα περίπου 9.000 λιρών ετησίως, αντί των διεθνών διδάκτρων που σε ορισμένα πανεπιστήμια ξεπερνούν ακόμη και τις 60.000 λίρες. Πρόκειται για μια διαφορά που μπορεί να αλλάξει τη ζωή χιλιάδων οικογενειών και να ξαναδώσει σε πολλούς νέους τη δυνατότητα να ονειρεύονται σπουδές στη Βρετανία.

Ασφαλώς, δεν πανηγυρίζουμε πριν υπάρξει τελική συμφωνία. Η βρετανική πλευρά συνδέει το ζήτημα με ευρύτερες διαπραγματεύσεις, ζητώντας πρόσβαση στο Eurodac, την ευρωπαϊκή βάση δεδομένων που περιλαμβάνει τα δακτυλικά αποτυπώματα όλων των αιτούντων άσυλο ηλικίας έξι ετών και άνω. Καθώς επίσης, εγγυήσεις για τη συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό σχέδιο «Made in Europe», το μεγάλο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να φτιάχνουμε περισσότερα προϊόντα και τεχνολογίες στην Ευρώπη, αντί να εξαρτιόμαστε από άλλες χώρες. Από την πλευρά μας, επιμένουμε ότι η μείωση των διδάκτρων πρέπει να αποτυπωθεί με σαφή και δεσμευτική διατύπωση, καθώς Βρετανοί φοιτητές θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα Erasmus+ από το 2027, το οποίο είχε «παγώσει» για εκείνους μετά το Brexit.

Η Βρετανία επιδιώκει πολλά από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της εμπορικής μας σχέσης. Όμως δεν μπορεί να ζητάει μόνο. Οφείλει να δώσει και εκείνη ανταλλάγματα που θα διευκολύνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Η Ευρώπη συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις με σαφή και στέρεα θέση. Η συνεργασία πρέπει να είναι αμφίδρομη και δίκαιη.

Ο επόμενος σημαντικός σταθμός είναι η Σύνοδος της 20ής Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, όπου και θα είμαι παρών. Εκεί θα κριθούν πολλά. Εμείς θα συνεχίσουμε να πιέζουμε, ώστε η θετική αυτή προοπτική να μετατραπεί σε συγκεκριμένη απόφαση.

Γιατί όταν διεκδικείς με συνέπεια, όταν επιμένεις και όταν ανοίγεις διαύλους επικοινωνίας, μπορείς να φέρεις αποτελέσματα. Ο δρόμος άνοιξε. Τώρα πρέπει να φροντίσουμε να φτάσουμε μέχρι το τέλος, προς όφελος των νέων μας και των οικογενειών τους.