Υπόθεση γυναικολόγου: Τους ασθενείς ποιος τους προστατεύει;
Η παραδοχή του ΠΙΣ ότι είχε εξετάσει υπόθεση σχετική με τις αποκαλύψεις του «Π» για γυναικολόγο ο οποίος κατηγορείται για ιατρική αμέλεια, αχρείαστες επεμβάσεις, καθυστερημένες διαγνώσεις δεν συνοδεύτηκε από εξηγήσεις για την κατάληξή της.
Στο προσκήνιο η δυνατότητα πειθαρχικής έρευνας πριν από δικαστική απόφαση αλλά και μετέπειτα καθυστερήσεις όπως αυτές καταγράφηκαν και στην υπόθεση γιατρού που είδε την άδειά του να αναστέλλεται ενάμιση χρόνο μετά την καταδίκη του
Ποιος προστατεύει τους ασθενείς όσο η δικαιοσύνη χρειάζεται χρόνια για να αποφανθεί; Το ερώτημα επανέρχεται μετά τις αποκαλύψεις του «Π» για πέντε γυναίκες που καταγγέλλουν σοβαρούς ιατρικούς χειρισμούς από τον ίδιο γυναικολόγο.
Η πρώτη αστική αγωγή καταχωρίστηκε το 2024, όμως η εκδίκασή της αναμένεται να αρχίσει στα μέσα του 2027. Τρία χρόνια αναμονής για τη δικαστική κρίση, στη διάρκεια των οποίων προστέθηκαν νέες καταγγελίες. Ούτε η προσφυγή στη δικαιοσύνη ούτε το τεκμήριο της αθωότητας μπορούν να υποκαταστήσουν την εποπτεία των αρμόδιων φορέων.
Οι υποθέσεις δεν περιορίζονται σε αμφισβητούμενα χειρουργεία. Μια 37χρονη μητέρα πέθανε τον Ιανουάριο του 2025 από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, με την οικογένειά της να καταγγέλλει ότι επί 14 μήνες τα συμπτώματά της αποδίδονταν σε μόλυνση και τραχηλίτιδα, προτού διαγνωστεί καρκίνος τρίτου σταδίου από άλλον γιατρό.
Μια 26χρονη, έπειτα από λαπαροτομή το 2026, διαγνώστηκε από δεύτερο γυναικολόγο με καρκίνο στην ωοθήκη σε λιγότερο από 20 ημέρες και ακολούθως έχασε τη μία ωοθήκη της. Άλλες τρεις ασθενείς αμφισβητούν την αναγκαιότητα επεμβάσεων και καταγγέλλουν ελλιπή ενημέρωση, διαφορές στα ευρήματα εξετάσεων και αποκλίσεις σε ιατρικά έγγραφα.
Για κάποιες από τις επεμβάσεις τους, όπως αναφέρουν, διαφορετικοί γυναικολόγοι είχαν εκφράσει αμφιβολίες ως προς την αναγκαιότητά τους. Καμία από τις καταγγελίες αυτές δεν συνιστά από μόνη της απόδειξη ιατρικής αμέλειας. Δημιουργούν όμως ένα επιτακτικό ερώτημα για την εποπτεία.
Καταγγελίες από το 2024
Ήδη το 2024, εκτός από την αγωγή, είχε υποβληθεί καταγγελία στον Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας (ΟΑΥ), ενώ άλλη ασθενής είχε απευθυνθεί στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ). Στις αρχές του 2025 ακολούθησε καταγγελία στον ΠΙΣ από την οικογένεια της 37χρονης, η οποία προσέφυγε και στην Αστυνομία.
Το 2026 η 26χρονη κατήγγειλε την περίπτωσή της στον ΠΙΣ και στο νοσηλευτήριο όπου είχε χειρουργηθεί. Η χρονική αλληλουχία δεν τεκμηριώνει ότι οι μεταγενέστερες υποθέσεις θα είχαν αποτραπεί. Επιβάλλει ωστόσο να γνωρίζουμε πότε κινητοποιήθηκε κάθε αρμόδιος και τι έπραξε.
Τι εξέτασε ο ΠΙΣ;
Κληθείς να σχολιάσει το χθεσινό δημοσίευμα του «Π», ο πρόεδρος της Επιτροπής Ιατρικής Δεοντολογίας του ΠΙΣ, δρ Μιχάλης Αναστασιάδης, ανέφερε στην κρατική τηλεόραση ότι ο Σύλλογος είχε εξετάσει παλαιότερα υπόθεση που, όπως εκτίμησε, συνδέεται με τις αποκαλύψεις, χωρίς να διευκρινίσει ποια καταγγελία αφορούσε ή ποια ήταν η κατάληξή της. Επικαλέστηκε το τεκμήριο της αθωότητας και την ανάγκη αναμονής της δικαστικής κρίσης, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να κινηθεί παράλληλη πειθαρχική διαδικασία.
Το άρθρο 5 του περί Ιατρών Νόμου προβλέπει διορισμό ερευνώντος λειτουργού όταν καταγγέλλεται πιθανό πειθαρχικό αδίκημα, χωρίς να απαιτεί ως γενική προϋπόθεση τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Άλλο, επομένως, η πειθαρχική διερεύνηση και άλλο η προσωρινή αναστολή της άδειας άσκησης επαγγέλματος. Ο ΠΙΣ καλείται να εξηγήσει τι ακριβώς διερεύνησε και ποιες από τις υφιστάμενες δυνατότητές του αξιοποίησε.
Το άλλοθι του νομοθετικού κενού
Ο δρ Αναστασιάδης ανέφερε ότι ο ΠΙΣ είχε ζητήσει νομοθετική τροποποίηση για δυνατότητα προσωρινής αναστολής άδειας μέσω δικαστηρίου σε εξαιρετικά σοβαρές υποθέσεις, αλλά η Νομική Υπηρεσία εξέφρασε, σύμφωνα με τον ίδιο, επιφυλάξεις συνταγματικότητας. Το ζητούμενο δεν είναι να τίθεται αυτομάτως σε αργία κάθε καταγγελλόμενος γιατρός αλλά να υπάρχουν δικλίδες προστασίας των ασθενών όσο εκκρεμούν σοβαρές υποθέσεις.
Το πρόβλημα των καθυστερημένων παρεμβάσεων δεν είναι καινούργιο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του γαστρεντερολόγου Παύλου Αντωνίου, ο οποίος καταδικάστηκε τον Μάρτιο του 2024 σε τετράμηνη φυλάκιση για άσεμνες επιθέσεις εναντίον ασθενούς του.
Παρότι είχε ήδη εκτίσει την ποινή του, η αναστολή της άδειας άσκησης επαγγέλματος επιβλήθηκε από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΠΙΣ μόλις τον Σεπτέμβριο του 2025, ενάμιση χρόνο μετά την καταδίκη και αφού προηγουμένως είχε απορριφθεί η έφεσή του. Η τριετής αναστολή παραμένει σε ισχύ.
Το παράδειγμα επαναφέρει το ερώτημα για την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα των πειθαρχικών διαδικασιών. Η ανάγκη νομοθετικών αλλαγών δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για τη μη αξιοποίηση των εξουσιών που ήδη διαθέτουν οι αρμόδιοι φορείς.
