Ένα ανεξερεύνητο «διαμάντι» στην ΕΤΑΠ Λάρνακας (φώτο)
ΓΡΑΦΕΙ o ΒΑΣΟΣ ΒΑΣΟΥ
Με στόχο ν’ αναδειχθεί για τουριστικούς σκοπούς το φυσικό και πολιτιστικό της απόθεμα, η Ξυλοφάγου εντάχθηκε πρόσφατα στην Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (ΕΤΑΠ) Λάρνακας.
Πρόκειται για κοινότητα που χαρακτηρίζεται από την ΕΤΑΠ ως «ένα από τα πιο αυθεντικά και ανεξερεύνητα διαμάντια της επαρχίας Λάρνακας», καθότι, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο επισκέπτης έρχεται σε άμεση επαφή με την «αληθινή Κύπρο», δηλαδή με αυθεντικά τοπία, απέραντους αγρούς, πατατοφυτείες και κατοίκους που συνεχίζουν να εκπροσωπούν τη γνήσια κυπριακή φιλοξενία.
Συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά στην άγρια ακτογραμμή της Ξυλοφάγου, η οποία είναι βραχώδης και ακατέργαστη, μ’ επιβλητικό χαρακτήρα, έχοντας νερά που είναι εφάμιλλα των θαλάσσιων τοπίων του Ακάμα και των ελληνικών νησιών.
Λόγω της περιορισμένης πρόσβασης από τη στεριά, η εξερεύνηση της περιοχής γίνεται με ψαρόβαρκες από το παρακείμενο αλιευτικό καταφύγιο ή με κανό, προσφέροντας την ευκαιρία για ανακάλυψη μικρών, κρυφών όρμων, ιδανικών για κολύμπι.
Περαιτέρω, η υποθαλάσσια μορφολογία της περιοχής, με τους βραχώδεις σχηματισμούς και την πλούσια θαλάσσια βιοποικιλότητα, προσφέρει εξαιρετικές ευκαιρίες για καταδύσεις, ακόμη και για αρχάριους δύτες. Η παράκτια ζώνη της Ξυλοφάγου φιλοξενεί έναν εντυπωσιακό αριθμό θαλάσσιων σπηλιών, οι οποίες είναι προσβάσιμες μόνο από τη θάλασσα.
Ξεχωρίζει το «Σπήλαιο των Αγίων Σαράντα», σε μια τοποθεσία όπου ο γκρεμός καταλήγει απότομα στη θάλασσα, στο οποίο έχουν εντοπιστεί απολιθωμένα οστά ιπποπόταμων.
Εξίσου εντυπωσιακός είναι ο «Σπήλιος της Εγγλεζούς», όπου επίσης έχουν βρεθεί απολιθώματα, τα οποία εντόπισε το 1903 η Αγγλίδα παλαιοντολόγος Dorothy Bate (εξού και η ονομασία του σπηλαίου). Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν πως στην περιοχή της Ξυλοφάγου υπάρχει και σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Πρόκειται για το «Μαυρόσπηλιο», όπου υπάρχει ένα σπάνιο και συνάμα εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο, το οποίο όμως είναι προσβάσιμο μόνο σε δύτες. Και τούτο, διότι η είσοδός του βρίσκεται περίπου τρία μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Στο δελτίο τύπου της Εταιρείας Τουρισμού Λάρνακας σημειώνεται, επίσης, ότι στην παραθαλάσσια τοποθεσία δεσπόζει ο μεσαιωνικός πύργος της Ξυλοφάγου, ο οποίος χρονολογείται από την περίοδο της Ενετοκρατίας.
Ο πύργος αυτός εντάσσεται στο δίκτυο παράκτιων αμυντικών πύργων της περιοχής Λάρνακας, μαζί με αυτούς της Πύλας, των Περβολιών και της Αλαμινού, που είχαν σκοπό την προστασία από πειρατικές επιδρομές. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, κτίσμα του 15ου αιώνα, ενώ εξίσου ξεχωριστό είναι το γραφικό ξωκκλήσι της Παναγίας του Συρμάτου και η παρακείμενη σπηλιά. Η περιοχή διαθέτει και οργανωμένο εκδρομικό χώρο.
Τέλος, η Ξυλοφάγου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πατατοκαλλιέργεια. Εξού και το πολυσυζητημένο Μνημείο της Πατάτας αποτελεί ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σημεία της περιοχής.
