Αν χθες έπαιζε μπάλα το βάρος απλά της φανέλας και ο κόσμος της ομάδας που γέμισε το «Αντώνης Παπαδόπουλος» τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά για την ομάδα της Αμμοχώστου.
Στο αντίκρισμα όμως 9000 φιλάθλων και της δίψας του κόσμου για να έρθει η νίκη και η πρόκριση πολλοί παίκτες της Ανόρθωσης τα έχασαν. Όταν ήρθε και το γκολ του Πεχλιβάνη τότε εκεί λύγισαν και δεν μπόρεσαν ποτέ να συνέλθουν. Πολλοί απέδειξαν ότι όσο καλά βιογραφικά κι αν κουβαλούν αυτά δεν είναι αρκετά πολλές φορές για να σηκώσουν το βάρος της φανέλας μίας ομάδας η οποία θέλει να πετύχει πράγματα.
Στο πιο κρίσιμο φετινό ραντεβού η Ανόρθωση βροντοφώναξε απούσα. Το άγχος και η πίεση για την πρόκριση έφεραν πολλά αρνητικά στον αγωνιστικό χώρο και η ομάδα αν έπαιζε ακόμη και μέχρι σήμερα με τον Ολυμπιακό, δεν έδειχνε ότι μπορούσε να γυρίσει το ματς.
Ο Ολυμπιακός δίκαια και άξια πέρασε στην επόμενη φάση. Η Ανόρθωση απλά ήταν μία συνέχεια της φετινής τραγικής της πορείας. Μπορεί να υπήρξαν κάποιες εκλάμψεις από την μέρα που ανέλαβε ο Βέσκο Μιχαήλοβιτς αλλά αυτές δεν ήταν αρκετές. Επιβάλλεται η διοίκηση να βρει τις λύσεις και τους τρόπους για να χτίσει από τώρα την Ανόρθωση της νέας χρονιάς.
Να γίνουν από τώρα οι διορθωτικές και οι σωστές κινήσεις σε όλα τα επίπεδα για να θυμίζει η Ανόρθωση την ομάδα που θέλει ο κόσμος της και όχι μία ομάδα που δεν ξέρει τι θέλει και δεν μπορεί να ανταλλάξει δυο πάσες πολλές φορές.
Ο μόνος που στάθηκε στο ύψος του στο ματς με τον Ολυμπιακό ήταν ο κόσμος της ομάδας αλλά και ο Λόρια που κράτησε κάπως την «Κυρία» στο ματς διατηρώντας την ελπίδα για ανατροπή. Και όταν ο Λόρια σε ένα τέτοιο ματς είναι ο κορυφαίος της ομάδας τότε τα υπόλοιπα είναι για κατανάλωση…
