«Όχι» δικαστηρίου σε Ιρανό – Παντρεύτηκε Βουλγάρα και είχε πλαστό διαβατήριο

Απορρίφθηκε αίτηση Ιρανού υπηκόου για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, με το οποίο ζητούσε να κηρυχθεί παράνομη η συνεχιζόμενη κράτησή του και να διαταχθεί η άμεση απελευθέρωσή του.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, η κράτηση για σκοπούς απέλασης δεν έχει υπερβεί το εύλογο χρονικό διάστημα και, ως εκ τούτου, δεν καθίσταται παράνομη.

Ο αιτητής συνελήφθη τον Μάρτιο του 2026 για παράνομη παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία και στις 23 Μαρτίου εκδόθηκαν εναντίον του διατάγματα κράτησης και απέλασης. Στις 31 Αυγούστου 2026 καταχώρισε αίτηση ζητώντας την απελευθέρωσή του, υποστηρίζοντας ότι η κράτησή του συνεχιζόταν χωρίς την προβλεπόμενη επανεξέταση ανά δίμηνο, ότι δεν του είχε κοινοποιηθεί απόφαση με αιτιολογία για την περαιτέρω κράτησή του και ότι οι αρμόδιες αρχές δεν είχαν λάβει ουσιαστικά μέτρα για την απομάκρυνσή του από την Κύπρο.

Παράλληλα, μέσω του δικηγόρου του, υποστήριξε ότι η έκρυθμη κατάσταση στο Ιράν καθιστούσε πρακτικά αδύνατη την απέλασή του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να παραμείνει υπό κράτηση για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα χωρίς πραγματική προοπτική απομάκρυνσης.

Η Δημοκρατία καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας αρχικά ότι η αίτηση ήταν πρόωρη, καθώς δεν είχε συμπληρωθεί το αρχικό εξάμηνο κράτησης που προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η κράτηση ήταν νόμιμη και αναγκαία λόγω κινδύνου διαφυγής, καθώς και ότι η καθυστέρηση στην απέλαση συνδεόταν με τις ενέργειες του ίδιου του αιτητή και τις δικαστικές διαδικασίες που είχε κινήσει.

Το Δικαστήριο απέρριψε την προδικαστική ένσταση περί πρόωρης καταχώρισης της αίτησης, επισημαίνοντας ότι το εξάμηνο που προβλέπει ο νόμος ως αρχικό ανώτατο όριο κράτησης δεν αποκλείει τον έλεγχο της νομιμότητάς της πριν από τη συμπλήρωσή του. Όπως εξήγησε, η νομοθεσία προβλέπει την επανεξέταση των διαταγμάτων κράτησης ανά δίμηνο, ενώ επιτρέπει και την εξέταση της νομιμότητάς τους κατόπιν αίτησης του επηρεαζόμενου προσώπου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, η κράτηση του Ιρανού επανεξετάστηκε στις 8 Απριλίου, στις 11 Ιουνίου και στις 15 Ιουλίου 2026. Ο αιτητής αμφισβήτησε την επάρκεια των επανεξετάσεων, υποστηρίζοντας ότι τα σχετικά έντυπα περιείχαν ουσιαστικά το ίδιο κείμενο, με αλλαγές μόνο στις ημερομηνίες, ενώ έθεσε και ζήτημα νόμιμης εξουσιοδότησης της λειτουργού που υπέγραψε μία από αυτές.

Ωστόσο, το Δικαστήριο έκρινε ότι από το υλικό της υπόθεσης προέκυπτε πως κατά τις επανεξετάσεις λήφθηκαν υπόψη το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή, η προηγούμενη απέλασή του, η εκ νέου παράνομη είσοδός του στην Κυπριακή Δημοκρατία και η απουσία διαβατηρίου. Παράλληλα, καταγράφονταν οι ενέργειες που έγιναν για την έκδοση ταξιδιωτικού εγγράφου, καθώς και η μη συμμόρφωσή του με εναλλακτικά μέτρα αντί της κράτησης που του είχαν επιβληθεί στο παρελθόν.

Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η κράτηση για σκοπούς απέλασης δεν μπορεί να είναι απεριόριστη και πρέπει να διατηρείται μόνο για όσο διάστημα παραμένει αναγκαία και υπάρχει πραγματική και εύλογη προοπτική απομάκρυνσης. Παράλληλα, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να ενεργούν με τη δέουσα επιμέλεια και ταχύτητα. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, δεν διαπίστωσε παρατυπία στις επανεξετάσεις που να δικαιολογεί την απελευθέρωση του αιτητή.

Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι η απέλαση στο Ιράν ήταν αδύνατη λόγω της κατάστασης στη χώρα, το Δικαστήριο σημείωσε ότι δεν είχε τεθεί ενώπιόν του επαρκές υλικό που να αποδεικνύει ότι εξακολουθούσαν να επικρατούν συνθήκες πολέμου ή έκρυθμη κατάσταση ή ότι υπήρχε απαγόρευση πτήσεων προς το Ιράν.

Αντίθετα, έκρινε ότι η απέλαση δεν μπορούσε να προχωρήσει στο παρόν στάδιο λόγω της εκκρεμούς προσφυγής που καταχώρισε ο ίδιος ο αιτητής κατά των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, καθώς στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας είχε ανασταλεί το διάταγμα απέλασης.

Το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο από τη Δημοκρατία, ο αιτητής είχε υποβάλει αίτηση ασύλου στην Κύπρο στις 27 Ιουλίου 2006, η οποία απορρίφθηκε τον Δεκέμβριο του 2008. Η απόρριψη επικυρώθηκε σε δεύτερο βαθμό τον Μάρτιο του 2011.

Τον Μάιο του 2013 τέλεσε πολιτικό γάμο με υπήκοο Βουλγαρίας και υπέβαλε αίτηση για παραμονή ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτη, η οποία απορρίφθηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Τον Σεπτέμβριο του 2013, έπειτα από πληροφορία για πιθανή κατοχή πλαστού εγγράφου, η Αστυνομία τον εντόπισε σε κατοικία στη Λεμεσό. Σύμφωνα με το ιστορικό που παρατέθηκε, παρουσίασε διαβατήριο με διαφορετικά στοιχεία ονόματος, ενώ οι έλεγχοι των αρχών οδήγησαν στη διερεύνηση υποθέσεων που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, πλαστογραφία, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, πλαστοπροσωπία και παράνομη παραμονή. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2013 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης και στις 10 Ιανουαρίου 2014 απελάθηκε στο Ιράν.

Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της ένστασης, ο αιτητής επέστρεψε στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω των κατεχομένων στα τέλη του 2014. Το 2017 τέλεσε θρησκευτικό γάμο με Κύπρια πολίτη και το 2018 έλαβε άδεια παραμονής ως σύζυγος μέλους οικογένειας Κύπριου πολίτη, η οποία ανανεώθηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 2024. Το ζευγάρι έλαβε διαζύγιο τον Οκτώβριο του 2022.

Τον Νοέμβριο του 2023 υπέβαλε νέα αίτηση για άδεια παραμονής, η οποία απορρίφθηκε τον Απρίλιο του 2024. Τον Μάιο του ίδιου έτους τα στοιχεία του καταχωρίστηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων και τον Μάρτιο του 2026 συνελήφθη στη Λευκωσία για παράνομη παραμονή.

Καταλήγοντας, το Δικαστήριο, αφού συνεκτίμησε το σύνολο των στοιχείων, τις ενέργειες των αρμόδιων αρχών, τη συμπεριφορά του αιτητή και τον χρόνο που είχε παρέλθει, έκρινε ότι η κράτησή του για σκοπούς απέλασης δεν είχε υπερβεί το εύλογο χρονικό διάστημα.

Ως εκ τούτου, η αίτηση για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus απορρίφθηκε, χωρίς διαταγή για έξοδα.