Υπόθεση 32 κιλών κάνναβης: «Όχι» Εφετείου σε έφεση για ποινή φυλάκισης 14 ετών

Το Εφετείο με απόφασή του ημερομηνίας 29 Μαΐου 2026, απέρριψε την έφεση 26χρονου καταδικασθέντος, σε υπόθεση διακίνησης μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών και επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 14 ετών, που του είχε επιβάλει το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λεμεσού.

Η υπόθεση αφορούσε δύο πρόσωπα τα οποία παραδέχθηκαν κατηγορίες συνωμοσίας για διάπραξη κακουργήματος, παράνομης κατοχής κάνναβης και κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν περί τις αρχές του 2023 στη Λεμεσό και αποκαλύφθηκαν έπειτα από επιχείρηση της ΥΚΑΝ.

Κατά τις έρευνες που διενεργήθηκαν σε διαμέρισμα, αποθήκη και όχημα, εντοπίστηκαν συνολικά 25,8 κιλά κάνναβης και 6,46 κιλά ρητίνης κάνναβης, δηλαδή πέραν των 32 κιλών ναρκωτικών ουσιών συνολικά. Οι δύο κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν τις κατηγορίες ενώπιον του Κακουργιοδικείου, το οποίο επέβαλε στον καθένα ποινή φυλάκισης 14 ετών για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια.

Ο εφεσείων, ο οποίος ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος στην υπόθεση, προέβαλε τρεις βασικούς λόγους έφεσης. Υποστήριξε ότι το Κακουργιοδικείο δεν διέκρινε επαρκώς τον δικό του ρόλο από εκείνον του συγκατηγορουμένου του, καθώς τα ναρκωτικά βρέθηκαν στο διαμέρισμα και την αποθήκη του πρώτου κατηγορούμενου, ότι δεν απέδωσε τη δέουσα βαρύτητα στο νεαρό της ηλικίας του κατά την επιμέτρηση της ποινής και ότι η ποινή φυλάκισης των 14 ετών ήταν έκδηλα υπερβολική.

Το Εφετείο, ωστόσο, έκρινε ότι τα συμπεράσματα του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν πλήρως δικαιολογημένα από τα γεγονότα της υπόθεσης. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, «προκύπτει ότι, με τη σημαντική συνεισφορά και τη συμμετοχή των κατηγορουμένων 1 και 2, οι οποίοι έδρασαν με απώτερο στόχο την απόκτηση προσωπικού οφέλους, τέθηκε σε εφαρμογή ένα οργανωμένο σχέδιο για την παράνομη φύλαξη και επεξεργασία της προαναφερόμενης μεγάλης ποσότητας κάνναβης».

Παράλληλα, επεσήμανε ότι «ο καταδικασθείς δεν βρέθηκε τυχαία στην υπόθεση, αλλά γνώριζε τη φύση και την έκταση της παράνομης δραστηριότητας». Εξάλλου, στην απόφαση γίνεται αναφορά σε δηλώσεις που αποδίδονται στον ίδιο κατά τη διάρκεια των ερευνών, από τις οποίες προέκυπτε γνώση της ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών και της αποθήκευσής τους.

Αναφορικά με το επιχείρημα περί νεαρής ηλικίας, το Εφετείο διαπίστωσε ότι το Κακουργιοδικείο είχε ήδη λάβει υπόψη τον παράγοντα αυτό, καθώς και άλλα προσωπικά στοιχεία του καταδικασθέντος. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι σε υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών μεγάλης κλίμακας «προέχει η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά».

Παράλληλα, το Εφετείο, αναφερόμενο σε σχετική νομολογία, σημείωσε πως «η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών».

Το Εφετείο απέρριψε και τους τρεις λόγους έφεσης, κρίνοντας ότι το Κακουργιοδικείο αξιολόγησε ορθά τα δεδομένα της υπόθεσης και όλους τους μετριαστικούς παράγοντες. Καταλήγοντας, ανέφερε ότι η ποινή των 14 ετών «όχι μόνο δεν είναι έκδηλα υπερβολική, αλλά είναι και επιεικής», λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και τον ρόλο που διαδραμάτισε ο εφεσείων στην υπόθεση.

Ως εκ τούτου, η έφεση απορρίφθηκε και η πρωτόδικη ποινή επικυρώθηκε στο σύνολό της.