«Σήμερα χάθηκαν 500 ψυχές» – Η συγκλονιστική μαρτυρία 25χρονης κτηνοτρόφου από τη Δρομολαξιά
Θεοδοσία Αποστόλου
Συγκλονισμό προκαλεί η προσωπική μαρτυρία της 25χρονης Δέσποινας Παπαδοπούλου από τη Δρομολαξιά – Μενεού, η οποία προέρχεται από οικογένεια αιγοπροβατοτρόφων και μοιράστηκε δημόσια τον πόνο της μετά τη θανάτωση εκατοντάδων ζώων.
Με λόγια που αποτυπώνουν τη σκληρή πραγματικότητα της κτηνοτροφίας αλλά και το συναισθηματικό βάρος που κουβαλούν οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα, η ίδια μιλά για «500 ψυχές που χάθηκαν».
«Σήμερα δεν χάθηκαν απλά ζώα. Σήμερα χάθηκαν 500 ψυχές», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Όπως εξηγεί, για πολλούς μπορεί να πρόκειται απλώς για αριθμούς σε χαρτιά, όμως για τις οικογένειες που ζουν από την κτηνοτροφία τα ζώα αποτελούν κομμάτι της ζωής και της καθημερινότητάς τους.
Η ίδια μεγάλωσε μέσα στη φάρμα, όπως λέει, θυμούμενη τον πατέρα της να εργάζεται αδιάκοπα από τα χαράματα μέχρι αργά το βράδυ.
«Από μικρό κορίτσι, αν ήθελα να δω τον πατέρα μου, έπρεπε να πάω στη φάρμα. Εκεί ήταν πάντα. Από τα χαράματα μέχρι να νυχτώσει. Δεν τον θυμάμαι σε καφέδες και διασκεδάσεις. Τον θυμάμαι σκυμμένο πάνω από τους κόπους του, μέσα στη σκόνη και στη λάσπη», σημειώνει.
Η νεαρή κτηνοτρόφος τονίζει πως η κτηνοτροφία για την οικογένειά της δεν ήταν απλώς μια ανάγκη αλλά μια συνειδητή επιλογή ζωής.
«Είμαι 25 χρονών κορίτσι. Σε μια εποχή που πολλοί πιστεύουν ότι οι νέοι κυνηγούν μόνο μια εύκολη ζωή, εγώ διάλεξα έναν δρόμο διαφορετικό. Διάλεξα να ξυπνάω πριν χαράξει, να λερώσω τα χέρια μου με δουλειά και να μεγαλώνω ζώα σαν να είναι δικά μου παιδιά».
Η ίδια υπογραμμίζει πως η κτηνοτροφία είναι ένας δύσκολος δρόμος γεμάτος ευθύνες και θυσίες, αλλά ταυτόχρονα ένας δρόμος τιμής, δουλειάς και αγάπης.
Στην ανάρτησή της περιγράφει με συγκίνηση τη στιγμή της θανάτωσης των ζώων, σημειώνοντας πως «από το πιο μεγάλο μέχρι το πιο μικρό, ακόμη και τα νεογέννητα, χάθηκαν».
«Για κάποιους ίσως να είναι απλώς μια διαδικασία. Ένα πρωτόκολλο. Για εμάς είναι πένθος», αναφέρει.
Παρά τον πόνο, στέλνει και ένα μήνυμα δύναμης:
«Όσοι μεγαλώσαμε μέσα στην κτηνοτροφία ξέρουμε να σηκωνόμαστε και να συνεχίζουμε. Για τους γονείς μας που πάλεψαν. Για τις ψυχές που χάθηκαν. Και για όλα όσα χτίστηκαν με ιδρώτα και αγάπη».
Κλείνοντας, θέτει ερωτήματα που αγγίζουν ολόκληρο τον κτηνοτροφικό κόσμο:
«Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για τις 500 ψυχές που χάθηκαν; Ποιος θα απαντήσει για τη ζωή που τόσο εύκολα καταστράφηκε; Και ποιος μπορεί να επουλώσει τον πόνο που αφήνουν πίσω τους;»
Η μαρτυρία της 25χρονης κτηνοτρόφου από τη Δρομολαξιά – Μενεού αναδεικνύει την ανθρώπινη πλευρά μιας κρίσης που συγκλονίζει τον κτηνοτροφικό κόσμο της Κύπρου.
