Καταγγελία για θάνατο ασθενούς στο ΓΝ Λάρνακας- «Μας έλεγαν ότι ήταν μια χαρά»
Επίσημη καταγγελία προς τον Υπουργό Υγείας, τη Γενική Διευθύντρια του ΟΑΥ και τον Εκτελεστικό Διευθυντή του ΟΚΥπΥ υπεβλήθη για τις συνθήκες νοσηλείας στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, με αφορμή τον θάνατο της 72χρονης Κωνσταντίας Νικολάου τα ξημερώματα της 18ης Ιανουαρίου 2026.
Σύμφωνα με την επιστολή της οικογένειας, η ασθενής μεταφέρθηκε στις 17 Ιανουαρίου στις 16:00 στο νοσοκομείο με έντονη αδιαθεσία λόγω COVID-19 και, όπως καταγγέλλεται, πέρασαν πέντε ώρες και επανειλημμένες οχλήσεις μέχρι να εξεταστεί από ιατρό, ο οποίος έκανε λόγο για σήψη. Η ασθενής εισήχθη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων, εν μέσω αυξημένης πίεσης στο νοσηλευτήριο λόγω σοβαρού περιστατικού με πυροβολισμούς στην πόλη.
Η οικογένεια αναφέρει ότι ο εφημερεύων ιατρός τους διαβεβαίωσε πως δεν υπήρχε λόγος παραμονής συγγενικού προσώπου, ενώ αργότερα, σε επικοινωνία για τη χορήγηση απαραίτητης φαρμακευτικής αγωγής, έλαβαν διαβεβαίωση ότι τα φάρμακα θα δίνονταν κανονικά. Στις 03:51 τα ξημερώματα, σε νέα τηλεφωνική επικοινωνία, νοσηλεύτρια φέρεται να ανέφερε ότι «όλα είναι μια χαρά», ωστόσο στις 04:17 η οικογένεια ενημερώθηκε ότι η 72χρονη κατέληξε από ανακοπή καρδιάς.
Η καταγγελία θέτει σοβαρά ερωτήματα για την παρακολούθηση της ασθενούς, τη λειτουργία του εξοπλισμού καταγραφής ζωτικών σημείων και την έγκαιρη ενεργοποίηση διαδικασιών ανάνηψης. Οι συγγενείς υποστηρίζουν επίσης ότι κατά την άφιξή τους διαπίστωσαν πως δεν της είχαν χορηγηθεί τα φάρμακά της, ενώ το μπουκάλι νερού δίπλα της παρέμενε σφραγισμένο.
Η οικογένεια ζητεί άμεση και πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης, ενίσχυση της στελέχωσης του νοσοκομείου και διασφάλιση ότι οι ασθενείς δεν θα παραμένουν χωρίς συνεχή και ουσιαστική παρακολούθηση, κάνοντας λόγο για συνθήκες που, όπως υποστηρίζουν, θέτουν ανθρώπινες ζωές σε κίνδυνο.
Αυτούσια η επιστολή:
Με την παρούσα επιστολή απευθυνόμαστε σε εσάς για να υποβάλουμε καταγγελία αναφορικά με τις απαράδεκτες συνθήκες νοσηλείας που επικρατούν σε νοσηλευτήριο του ΟΚΥπΥ και οι οποίες, δυστυχώς, κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.
Συγκεκριμένα, καταγγέλλουμε τα όσα διαδραματίστηκαν με την 72χρονη ασθενή Κωνσταντία Νικολάου, η οποία νοσηλεύτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας το απόγευμα του Σαββάτου 17 Ιανουαρίου 2026, με κατάληξη τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 18 Ιανουαρίου 2026.
Σύμφωνα με τα γεγονότα, η ασθενής μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο στις 16:00, μετά από έντονη αδιαθεσία, συνεπεία νόσησης με COVID-19. Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασής της, χρειάστηκε να περάσουν πέντε ολόκληρες ώρες, καθώς και επανειλημμένα τηλεφωνήματα προς τις Πρώτες Βοήθειες, μέχρι να σπεύσει ιατρός για να την εξετάσει. Η αρχική ιατρική εκτίμηση έκανε λόγο για σήψη.
Η ασθενής εισήχθη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων. Από την πρώτη στιγμή που οι συγγενείς βρέθηκαν στο Νοσοκομείο, επικρατούσε κατάσταση χάους, λόγω σοβαρού περιστατικού με πυροβολισμούς που είχε προηγηθεί στη Λάρνακα. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, είχε ως αποτέλεσμα οι υπόλοιποι ασθενείς να τεθούν στο περιθώριο, χωρίς την απαραίτητη ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα.
Ο εφημερεύων ιατρός ενημέρωσε τους συγγενείς ότι δεν υπήρχε λόγος παραμονής συγγενικού προσώπου κοντά στην ασθενή, διαβεβαιώνοντάς τους ότι η κατάσταση της υγείας της θα εξελισσόταν ομαλά.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας, οι συγγενείς επικοινώνησαν με τις Πρώτες Βοήθειες για να ενημερώσουν σχετικά με φάρμακα που η ασθενής όφειλε να λαμβάνει, λόγω άλλων προβλημάτων υγείας. Η απάντηση που έλαβαν ήταν ότι τα φάρμακα θα της χορηγούνταν από το προσωπικό.
Στις 03:51 τα ξημερώματα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου, η κόρη της ασθενούς επικοινώνησε εκ νέου με τις Πρώτες Βοήθειες για να ενημερωθεί για την κατάσταση της υγείας της. Αρχικά, η νοσηλεύτρια ανέφερε ότι δεν είχε σαφή εικόνα της κατάστασης και μετά από λίγα λεπτά, ενημέρωσε ότι «όλα είναι μια χαρά».
Ωστόσο, μόλις είκοσι έξι λεπτά αργότερα, στις 04:17, το Νοσοκομείο επικοινώνησε με τον γιο της ασθενούς, ενημερώνοντάς τον ότι η μητέρα του απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς.
Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα, σοβαρά και αμείλικτα ερωτήματα:
1. Τι άλλαξε μέσα σε λίγα λεπτά, από τη στιγμή που «όλα ήταν μια χαρά» μέχρι τον θάνατο της ασθενούς;
2. Υπήρχε συνεχής και επαρκής παρακολούθηση της κατάστασής της;
3. Μήπως η ασθενής είχε καταλήξει αρκετή ώρα νωρίτερα και αυτό διαπιστώθηκε μόνο μετά την επικοινωνία των συγγενών;
4. Λειτουργούσε και παρακολουθείτο το μηχάνημα καταγραφής ζωτικών σημείων και εφόσον ναι, γιατί δεν έγινε αντιληπτός οποιοσδήποτε συναγερμός και γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν εγκαίρως οι διαδικασίες ΚΑΡΠΑ;
5. Μήπως η ασθενής ήταν ουσιαστικά χωρίς επαρκή επίβλεψη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων;
6. Για ποιο λόγο δεν επιτράπηκε η παραμονή συγγενικού προσώπου, κάτι που ενδεχομένως να είχε αποτρέψει την τραγική κατάληξη;
Ιδιαίτερα σοκαριστικό είναι το γεγονός ότι, όταν οι συγγενείς έσπευσαν στο Νοσοκομείο μετά την ανακοίνωση του θανάτου, διαπίστωσαν ότι:
• Δεν της είχαν χορηγηθεί τα φάρμακά της, παρά τις σχετικές διαβεβαιώσεις.
• Το μπουκάλι με το νερό που βρισκόταν δίπλα της ήταν σφραγισμένο, γεγονός που καταδεικνύει την απουσία ακόμα και της στοιχειώδους φροντίδας.
Με την παρούσα επιστολή καταγγέλλουμε απερίφραστα τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και ζητούμε:
• Άμεση και πλήρη διερεύνηση της καταγγελίας,
• Λήψη άμεσων αποφάσεων για ουσιαστική στελέχωση του Νοσοκομείου με επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
• Διασφάλιση ότι κανένας ασθενής δεν θα παραμένει χωρίς συνεχή και ουσιαστική παρακολούθηση.
• Τερματισμό πρακτικών που προσβάλλουν το έργο που επιτελείται και μετατρέπουν τα δημόσια νοσηλευτήρια σε χώρους εγκατάλειψης και όχι περίθαλψης.
Η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «παράπλευρη απώλεια» ενός υποστελεχωμένου συστήματος υγείας. Κάθε καθυστέρηση και κάθε αδιαφορία κοστίζει ζωές.
Σημειώνεται ότι οι συνεχόμενες καταγγελίες για τις συνθήκες στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας θα έπρεπε ήδη να είχαν σημάνει συναγερμό.
Προς ενημέρωσή σας, στο ιατρικό πιστοποιητικό αναγράφεται το όνομα του Δρ. Κοσμά Τυριακίδη.
Αναμένουμε τις άμεσες ενέργειες σας.
