Με ένα συγκινητικό ποίημα ο Μιχάλης Πιερής από την Ξυλοτύμπου εκφράζει τον πόνο του και τον πόνο μας για τους αδικοχαμένους συμπατριώτες μας Κυπριανο και Αναστασία…
Στο τρένο σαν εμπίκασειν
στο σπίτι να στραφούσειν
υπήρξε καθυστέρηση
ούλλοι έτσι λαλούσειν
Η ώρα σαν επερασεν
είπαν τους ξεκινουμεν
τζι’ αν εσιει κάποιο πρόβλημα
ύστερα το θωρούμεν
Τζαι ξεκινα το τρενο τους
να καμει την γραμμή του
τζαι ο γονιός να καρτερά
έσσω του το παιδί του
Ολόγελοι τζαι με χαρά
μιλούσαν τζαι γελούσαν
μα λάθη που εγινασειν
αλλού τους οδηγούσαν.
Μια λάμψη μες τα σκοτεινά
τζαι ουλλοι εσουστήκαν
τζαι εφτης σε θέση δύσκολη
είπαν μας εβρεθήκαν
Ποιος να πιστέψει το κακον
τουτον τωρα που γινειν?
τζαι ποιος τωρα ένα βρεθεί
να πάρει την ευθύνην?
Τα πλάσματα επιασειν
άδικα εχαθηκαν
τζαι μιαν ολόκληρη ζωή
πίσω εν που αφηκαν.
Ειχασειν όνειρα πολλά
παιθκια μα τζαι οι γονιοί τους
Μα εχαθηκαν ουλλα ποιον
μαζι με την ζωή τους.
Εύχομαι εις τους γονιους
να εβρουσειν γαλήνη
τζαι οτι ατιμωρητος
κανένας να μεν μείνει
Ολόψυχα θα εύχομαι
Κύπρο τζι’ Αναστασία
δίπλα σας να ναι ο Θεός
μα τζαι η Παναγία
Αιώνια τους η μνήμη
