Βόμβα Εισαγγελέα για δόμηση παραλιών
Γνωμάτευση-καταπέλτη έδωσε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας για την καθυστέρηση που παρατηρείται την τελευταία δεκαετία όσον αφορά στη μη εναρμόνιση της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Έβδομο Πρωτόκολλο για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου.
Το Πρωτόκολλο υπογράφτηκε από την ΕΕ στις 4/12/2008, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ στις 4/2/2009, επικυρώθηκε στις 13/9/2010 και τέθηκε σε ισχύ στις 24/3/2011. Ωστόσο, παρά τις νομικές υποχρεώσεις για εναρμόνιση της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Πρωτόκολλο, αυτό μέχρι σήμερα δεν έχει υπογραφεί και δεν έχει επικυρωθεί, με αποτέλεσμα να συνεχίζει να βρίσκεται σε ισχύ ο αποικιοκρατικός και απαρχαιωμένος περί της Προστασίας της Παραλίας Νόμος (ΚΕΦ.59) του 1934 έως 2011.
Με την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου θα τεθούν σημαντικοί περιορισμοί στη δόμηση κοντά στη θάλασσα και συγκεκριμένα θα απαγορευτεί η ανέγερση οικοδομών σε απόσταση τουλάχιστον 100 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή, είτε αυτή αφορά την ανέγερση ξενοδοχείων και επαύλεων δίπλα στο κύμα είτε την κατασκευή κέντρων εστίασης και αναψυχής (εστιατορίων και αναψυκτηρίων) μέσα στη Ζώνη Προστασίας της Παραλίας.
Ουσιαστικά, πρόκειται για την τρίτη σχετική γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα κατά την τελευταία δεκαετία (8/1/2008, 28/12/2011 και 26/7/2019), η οποία για ακόμα μια φορά αναφέρει ξεκάθαρα ότι απαγορεύεται η δόμηση εντός της παράκτιας ζώνης και σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή.
Η τελευταία γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα απεστάλη στις 26/7/2019 προς τον γενικό διευθυντή του υπουργείου Εσωτερικών, σε απάντηση επιστολής που στάληκε στις 30/12/2014 με συγκεκριμένη εισήγηση από την τότε διευθύντρια του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.
Στη γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας αναφέρεται ότι η υιοθέτηση των εισηγήσεων της διευθύντριας του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως «είναι λανθασμένη για τον λόγο ότι αντίκειται στην ιεράρχηση Δικαίου που προβλέπει την υπεροχή του Ευρωπαϊκού Δικαίου έναντι του Εθνικού και την αυξημένη νομική ισχύ των διεθνών συμβάσεων έναντι του Εθνικού Δικαίου».
Πηγή: Φιλελεύθερος
