Θρήνος στην Δρομολαξιά για τον ξαφνικό θάνατο του 73χρονου: Συγκλονιστική μαρτυρία για τις τελευταίες στιγμές του άτυχου κτηνοτρόφου
Ασύλληπτη τραγωδία στη Δρομολαξιά. 73χρονος κτηνοτρόφος φαίνεται ότι δεν άντεξε το βάρος της αγωνίας. Άφησε την τελευταία του πνοή, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του κι ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Λίγες ώρες πριν το μοιραίο, βρισκόταν στη φάρμα τους, δούλευε. Προσπαθούσε να κρατηθεί, όμως μέσα του – όπως λένε συνάδελφοί του – έβραζε από φόβο και αγωνία. Συγκλονιστικά τα όσα αποκαλύπτει στον Alpha κτηνοτρόφος, ο οποίος βρισκόταν μαζί του λίγες ώρες πριν την τραγωδία.
«Το μεσημέρι ήρθαμε και να ξεκινήσουμε το ψέκασμα. Άρχισα εγώ με το τρακτέρ ψέκαζα και όταν με είδε ήρθε ο άνθρωπος από μονός του, μαζί με το τρακτέρ του, αρχίσαμε να ψεκάζουμε».
Ιάσωνας Παπαδόπουλος – Κτηνοτρόφος
Σύμφωνα με μαρτυρίες συναδέλφων του, τις τελευταίες ώρες της ζωής του ήταν γεμάτος από έντονο άγχος και αφόρητη ψυχολογική πίεση. Αγωνία για το τι θα απογίνει η οικογένειά του αν τα ζώα του προσβληθούν από τον ιό, αλλά και αβεβαιότητα για τον κόπο μιας ζωής που κινδυνεύει να χαθεί.
«Ήταν πάρα πολύ ανήσυχος για το τι θα συμβεί και ποιο είναι το μέλλον. Γιατί έχει και αυτός οικογένεια. Το απόγευμα, αφού ψεκάσαμε και ήταν πάρα πολύ ανήσυχος, φύγαμε, ήρθε πίσω από μόνος του για να φέρει φαγητό στα παιδιά του Τμήματος Δασών και τους έκφρασε τις ανησυχίες του».
Ιάσωνας Παπαδόπουλος – Κτηνοτρόφος
Τα ακριβή αίτια θανάτου του θα καταδείξει η νεκροτομή επί της σορού του.
Κι ενώ οι κρατικές υπηρεσίες διαμηνύουν ότι προτεραιότητα αποτελεί η στήριξη των κτηνοτρόφων, μέχρι στιγμής κανένα κλιμάκιο ψυχολόγων ή ειδικών δεν έχει μεταβεί σε πληγέντες.
«Πρέπει να προσευχόμαστε στον Θεό να μην χειροτερέψουν. Από τότε που ήμουν παιδί, είχαμε αγελάδες στο σπίτι. Φανταστείτε κάποιος έρχεται να σου κλείσει το σπίτι και να σου λέει βγες έξω και δεν θα έχει εισόδημα. Υπάρχει χειρότερος φόβος από το να χάσεις το εισόδημά σου; Δυστυχώς, είναι πολύ δύσκολο…»
Μιχάλης Κωνσταντίνου – Κτηνοτρόφος στην Αραδίππου
Άνθρωποι που μεγάλωσαν μέσα στα μαντριά, που έμαθαν να παλεύουν με δυσκολίες, σήμερα λύγισαν. Τα λόγια των ανθρώπων της υπαίθρου… τσακίζουν.
