Γιατί δεν αποτέλεσε μαρτυρία το βίντεο του Al Jazeera: «Αναμενόμενη απόφαση»
Η αθώωση των Δημήτρη Συλλούρη και Χρίστου Τζιοβάνη για την πολύκροτη υπόθεση που ανέδειξε το δίκτυο Al Jazeera σχολιάστηκε από τον δικηγόρο Αχιλλέας Αιμιλιανίδης στην εκπομπή Μεσημέρι και Κάτι, ο οποίος χαρακτήρισε την ετυμηγορία «μάλλον αναμενόμενη» με βάση την πορεία της δίκης και τα δεδομένα που είχαν διαμορφωθεί.
Ο κ. Αιμιλιανίδης σημείωσε ότι ήδη από τα προηγούμενα στάδια της διαδικασίας είχε διαφανεί η απουσία σαφούς και συγκεκριμένης μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί τα αδικήματα.
Όπως εξήγησε, μετά και την απόσυρση κατηγοριών εναντίον άλλου εμπλεκόμενου προσώπου, δεν είχε καταστεί σαφές ποια ήταν τα συγκεκριμένα γεγονότα ή τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία στηριζόταν η κατηγορία. «Η διαφθορά προϋποθέτει απόδειξη συγκεκριμένων συστατικών στοιχείων», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι δεν υπήρχαν αναφορές σε συγκεκριμένα χρηματικά ποσά ή σε πράξεις που να τεκμηριώνουν επηρεασμό ή ανταλλάγματα.
Με αυτά τα δεδομένα, όπως είπε, η απόφαση δεν ήρθε ως έκπληξη. Τόνισε ωστόσο ότι η υπόθεση δεν κλείνει οριστικά, καθώς υπάρχει η δυνατότητα έφεσης από τη Νομική Υπηρεσία. Παράλληλα, αναφέρθηκε σε ύπαρξη απόφασης μειοψηφίας, στοιχείο που, όπως εκτίμησε, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο συνέχισης της δικαστικής διαμάχης σε ανώτερο βαθμό.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο επίμαχο βίντεο του Al Jazeera, το οποίο είχε προκαλέσει πολιτικό σεισμό όταν δόθηκε στη δημοσιότητα, αλλά τελικά δεν κατατέθηκε ούτε αξιοποιήθηκε ως τεκμήριο στη δίκη. Ο κ. Αιμιλιανίδης επανέλαβε ότι επρόκειτο για προϊόν μοντάζ, επισημαίνοντας τη διαφορά ανάμεσα σε ένα δημοσιοποιημένο οπτικοακουστικό υλικό και σε αποδεικτικό στοιχείο που εξετάζεται ενόρκως στο δικαστήριο. Όπως εξήγησε, για να αποκτήσει αποδεικτική αξία θα έπρεπε να κατατεθεί το σύνολο του υλικού από τους δημοσιογράφους που το κατείχαν, ώστε να αξιολογηθεί συνολικά και όχι αποσπασματικά.
Επισήμανε ακόμη ότι, σε αδικήματα διαφθοράς, η νομική απόδειξη απαιτεί συγκεκριμένα στοιχεία: τεκμηρίωση επηρεασμού, σύνδεση με συγκεκριμένες πράξεις και ενδεχόμενη λήψη ωφελημάτων. «Ένα μονταρισμένο βίντεο από μόνο του δεν μπορεί να αποδείξει τέτοια αδικήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι το υλικό λειτούργησε ως αφορμή για τη διερεύνηση από την Αστυνομία, όχι όμως ως βάση για ποινική καταδίκη.
Κατά τον ίδιο, το γεγονός ότι η υπόθεση οδηγήθηκε ενώπιον Δικαστηρίου σημαίνει πως η Νομική Υπηρεσία εκτίμησε ότι υπήρχε επαρκές υλικό για να στηριχθεί κατηγορία. Το τελικό αποτέλεσμα, ωστόσο, έδειξε πως το αποδεικτικό βάρος δεν κατέστη δυνατό να ικανοποιηθεί στο απαιτούμενο ποινικό επίπεδο απόδειξης, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
Πηγή: Sigmalive
