Είναι αφιερωμένη σύμφωνα με χρονογραφικές μαρτυρίες στην Αγία Αικατερίνη ή στον Άγιο Μάμα.
Η εκκλησία μετατράπηκε σε οθωμανικό τέμενος όταν ξεκίνησε το 1570 η περίοδος της τουρκοκρατίας.
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων συντήρησε το ιστορικό κτίσμα αποκαλύπτοντας αγιογραφίες του 15ου αιώνα, όπως τη σπάνια αγιογραφία του Αγίου Βάκχου.
Πρόκειται για μονόκλιτη καμαροσκέπαστη εκκλησία. Πάνω από τη δυτική είσοδο, στο τύμπανο του τυφλού τόξου, υπάρχει ζωγραφισμένος ο Λέων του Ευαγγελιστή Μάρκου που στηρίζει με το μπροστινό δεξί πόδι ανοιχτό βιβλίο, και αναγράφεται ο πρώτος στίχος από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον: «Αρχή του Ευαγγελίου Ιησού Χριστού».
Στο εσωτερικό του κτίσματος υπάρχουν σωζόμενες τοιχογραφίες, που ήρθαν στο φώς μετά την αφαίρεση του στρώματος γύψου από το Τμήμα Αρχαιοτήτων.
Ψηλά στο δυτικό τοίχο εικονίζεται η Σταύρωση του Κυρίου, με το κεφάλι του Χριστού να λείπει, αφού στο σημείο εκείνο οι Τούρκοι άνοιξαν στρογγυλό παράθυρο. Επίσης, χαμηλά στο δυτικό τοίχο, βρίσκεται μεγάλη προσωπογραφία Αγγέλου χωρίς χρώματα, που ίσως να ήταν το προσχέδιο της τελικής τοιχογραφίας.
Στον ίδιο τοίχο υπάρχει άλλο στρώμα τοιχογραφίας, από το οποίο φαίνεται μέρος της Αγίας Αθανασίας. Σε ένα από τα δύο τόξα στήριξης της ημικυκλικής καμάρας εικονίζεται, σε πολύ καλή κατάσταση ο Άγιος Βάκχος(φωτ 25).
Δεξιά της κόγχης του ιερού υπάρχουν δύο τετράγωνες εσοχές, που μοιάζουν με προθέσεις, ζωγραφισμένες η μια με σταυρό και φυτική διακόσμηση και η άλλη με γραμμική απλή διακόσμηση.
Αριστερά της κόγχης υπάρχει ημικυκλική εσοχή με ζωγραφισμένη την άκρα ταπείνωση.
Πρόκειται για θεία πρόθεση, που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η εκκλησία θα πρέπει να εξυπηρετούσε τόσο τους Λατίνους όσο και τους Ορθοδόξους, αφού η θεία πρόθεση σε ορθόδοξους ναούς βρίσκεται πάντα αριστερά της Αγίας Τράπεζας.
(Πηγή: Μεσαιωνικά Κατάλοιπα, Σωκράτη Αντωνιάδη – Σκαλιώτικες Αναδρομές)
