Χωρκό μου Άη Θόδωρε καμάρι της καρκιάς μου
Που περηφάνια τζιαι χαρά ούλλον το γρόνο θκιας μου
Τες ομορφκιές σου τες πολλές άλλο χωρκό δεν έσιει
Των μυρωθκιών, των περβολιων τζιαι του νερού που τρέσιει
Νερο που τον Πεντάσσιηνο το χώμα σου ποτίζει
Τζι η θάλασσα σου που μακρά για σένα κυματίζει
Στην Παναγιά των Ασταθκιών των Άη Αναργύρων
Στον Άγιο Θεόδωρο δοξάζω τον τον Τήρων
Να παω στα ξωκλήσια σου να φκω πασ το ψαλτήρι
Να ρέξω που τον ποταμό που πάνω στο γιοφύρι
Να περπατήσω λέφτερος της φύσης μονοπαθκια
Μέσ’ τες στενές τες στράτες σου στα πράσινα χωράφκια
Να φκω ψηλά τζιαι να σε δω ψηλά που το Στεφάνι
Θα πω πως ο παράδεισος καρτζιή μου εν που φάνει!
