Τα μάτια υγραίνονται και τα δάκρυα αρχίζουν να πέφτουν βροχή στο, ρυτιδωμένο πια, πρόσωπό της. Είναι η στιγμή που της δείχνουμε τι μας οδήγησε στο μικρό προσφυγικό της σπίτι, στον συνοικισμό Κόκκινες στη Λάρνακα. Ένα βίντεο από το αρχείο του ΡΙΚ, με μια ευχή της που δεν έπιασε ποτέ. Το βλέπει για πρώτη φορά και τη συνταράζει…
Είναι μεσημέρι Πρωτοχρονιάς του 1975, της πρώτης μετά την εισβολή, στον πρόχειρο καταυλισμό προσφύγων στην Ξυλοτύμπου. Στα τσιατίρκα…
Τα παιδιά παίζουν στο λασπωμένο έδαφος, οι άνδρες περιφέρονται έξω από τα αντίσκηνα και οι γυναίκες ετοιμάζουν φαγητό. Τίποτα δεν θυμίζει Πρωτοχρονιά… Ο αείμνηστος δημοσιογράφος, Δημήτρης Ανδρέου, μπαίνει στις σκηνές και καταγράφει, φανερά συγκινημένος και ο ίδιος, τις αντιδράσεις των προσφύγων.
Σε κάποια στιγμή (σ.σ στο 4ο λεπτό και 35 δευτερόλεπτα), προσεγγίζει τη σκηνή της οικογένειας της κ. Λούλας Χριστοδούλου από τη Μηλιά.
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου στον Reporter
